🊋အခန္း ၇ မွ အခန္း ၉ 🊋

 

 

                               

🊋ခ်စ္လိပ္ျပာေလး တဝဲလည္လည္🊋

                            အခန္း၇


မႏၲေလးၿမိဳ႕🏯


"နန္းေတာ္၀န္ ဟိုတယ္မွႀကိဳဆိုပါတယ္ဆရာ"


"ဟင္..."


လိပ္ျပာလန႔္ၿပီး ခႏၲာကိုယ္ေတာင္ ႀကဳံ႕၀င္သြားမိသည္။

မႏၲေလးအျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္မွ တန္းလာခဲ့သည္က နန္းေတာ္၀န္ဟိုတယ္ကိုျဖစ္သည္။


မထင္ထားမိတာက ဒီဟိုတယ္ကလည္းသူပိုင္ေနျခင္းပင္။

အသက္၂၄ႏွစ္အ႐ြယ္ လူငယ္ေလးက

ဒီေလာက္အထိစြမ္းေဆာင္ႏိုင္တာလား။

မယုံႏိုင္စရာပဲ။


ဟိုတယ္‌ထဲ၀င္၀င္ခ်င္းပဲ ရာထူးႀကီး၀န္ထမ္းေတြအကုန္လုံးက အေလးျပဳအေနအထားမ်ိဳးျဖစ္ေနေလသည္။

သူ႔ထက္အစေပါင္းမ်ားစြာႀကီးတဲ့လူေတြကေတာင္ သူ႔ကိုဆရာေခၚေနၟကရသည္။


"သူ႔နာမည္က လိပ္ျပာျဖဴပါ..ကြၜန္ေတာ့္ရဲ႕

PAပဲ မေဝ‌လင္း..လိပ္ျပာျဖဴတည္းဖို႔ အခန္းစီစဥ္ေပးလိုက္ပါ.."


"ဟုတ္ကဲ့..ဆရာ.."


"လိပ္ျပာျဖဴ..ေနာက္၂နာရီအတိမွာ..ဟိုတယ္ရဲ႕အေရွ႕မွာ ကိုယ္ေစာင့္ေနမယ္..အခ်ိန္တိက်ပါေစ.."


"ဟုတ္ကဲ့..."


မေဝလင္းဆိုသူႏွင့္ ဟိုတယ္ရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာရွိတဲ့ ဘန္ဂလိုငယ္တစ္ခုဆီသို႔လိုက္လာခဲ့လိုက္သည္။

လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာလည္း ဟိုတယ္ႀကီးရဲ႕ခမ္းနားထည္ဝါမႈက လိပ္ျပာအဖို႔ အခုမွၿမိဳ႕တက္လာတဲ့ ေတာသူမလိုပဲ အံ့ဩမဆုံးျဖစ္ေနမိသည္။


ကိုယ္နားရမဲ့အခန္းလည္းေရာက္ေရာ အရွင္

လတ္လတ္နတ္ျပည္မ်ားေရာက္လာသလား ထင္မွတ္ရသည္။


"ဝါး..အခန္းႀကီးကအက်ယ္ႀကီးပဲ.."


"ညီမလိပ္ျပာ..ေအးေဆးနားေနာ္..တစ္ခုခုလိုတာရွိရင္..ဒီမွာအစ္မ ဖုန္းနံပါတ္ကိုတိုက္႐ိုက္ဆက္လိုက္ပါ.."


"ဟုတ္ကဲ့..ဒါနဲ႔အစ္မ..ကြၜန္မ ေမးစရာေလးတစ္ခုရွိေနလို႔..."


"ဟုတ္ေမးပါ.."


"ဟိုမွာ ခ်ိပ္ထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြကဘယ္ပန္းခ်ီဆရာဆြဲထားတာလဲဟင္ လိပ္ျပာ ဟိုတယ္ႀကီးထဲမွာလည္း ပန္းခ်ီကားေတြ ခ်ိပ္ထားတာေတြ႕လိုက္တယ္..."


ဧည့္ခန္းမွာ ခ်ိတ္ထားသည့္ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ဆီသို႔လိပ္ျပာ ေမးေငါ့ျပလိုက္ၿပီး ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။


"ေအာ္..ဒီဟိုတယ္မွာသုံးထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြက ဆရာကိုယ္တိုင္ဆြဲထားတာေတြမ်ားတယ္..."


"ေအာ္.."


သူကပန္းခ်ီလဲ ဆြဲတတ္တာလား။

လိပ္ျပာဆိုသည္မွာလည္း ပန္းခ်ီဆရာဆိုရင္ အလိုလိုကို ေလးစားေနမိသူပါ။


မေဝလင္း ျပန္သြားတာႏွင့္ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္အနားသို႔ သြားၿပီးေသခ်ာၟကည့္လိုက္မိသည္။


သူ႔ပန္းခ်ီကားက ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ

လဲေလွ်ာင္းေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို လႈိင္းလုံးေတြအုပ္မိုးလာမလားဆိုတဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေလးပါေနသလိုပဲ။


"ဟင္..ဒီလတ္မွတ္က.."


ပန္းခ်ီရဲ႕ ေထာင့္စြန္းမွာထိုးထားတဲ့ wind(ေလ)ဆိုတဲ့လတ္မွတ္က လိပ္ျပာအတြက္ ကိုးႏွစ္တာလုံး စုပ္တံေတြကိုလႊတ္ခ်မိေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့တဲ့ အမည္နာမေလးတစ္ခုပဲ။

ဒါဆို သူက လိပ္ျပာပန္းခ်ီမဆြဲခ်င္ေတာ့တဲ့ အေၟကာင္းအရင္းေပါ့။


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


လြန္ခဲ့ေသာ၉ႏွစ္


"ကဲ..ကေလးတို႔ေရ..ဒီေန႔ေတာ့ အသီးေတြကို ခဲျခစ္နည္း..ဆရာမသင္ေပးမယ္ေနာ္...


"ဆရာမ..."


"ဟင္..လိပ္ျပာ..ဘာျဖစ္လို႔လဲသမီး..."


"ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ပန္းခ်ီၿပိဳင္ပြဲမွာၿပိဳင္ရမဲ့ ရလဒ္ေတြထြက္လာၿပီလား..."


"ေအာ္...ထြက္လာၿပီသမီး..ဆရာမစိတ္ေတာ့မေကာင္းပါဘူး လိပ္ျပာေလးရဲ႕ပန္းခ်ီက ဒုတိယျဖစ္သြားတယ္..၁၀တန္းကေကာင္ေလးကပထမရသြား‌ေတာ့..ၿပိဳင္ဖို႔..သူ႔ကိုပဲေ႐ြးလိုက္ၟကတယ္...

ဘာမွစိတ္မညစ္ပါနဲ႔ကြယ္..ေနာက္ႏွစ္ေတြလည္းအခြင့္အေရး..ရွိပါေသးတယ္..ဆက္ႀကိဳးစားေပါ့ေနာ္..."


လိပ္ျပာ ဟန္ပင္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ငိုမဲ့မဲ့႐ုပ္ႀကီးျဖစ္သြားရသည္။


ဒါလိပ္ျပာရဲ႕ ပန္းခ်ီဆက္ဆြဲႏိုင္ခြင့္ရမဲ့ေနာက္ဆုံးအခြင့္အေရးပဲ။

လိပ္ျပာ ဒီအခြင့္အေရးကို ဆုံးရႈံးလိုက္ရၿပီေပါ့။


"လိပ္ျပာ နင္အဆင္ေျပရဲ႕လား.."


"ဟင့္အင္း..ငါ..ငါ..အဲဒီ့အစ္ကိုရဲ႕ပန္းခ်ီကားကိုသြားၟကည့္ခ်င္တယ္..."


"ပထမရတဲ့ ပန္းခ်ီကားကို ေဟာခန္းရဲ႕ေရွ႕ကဘုတ္မွာခ်ိပ္ၟကမွာတဲ့ ငါတို႔အိမ္သာသြားဖို႔ ခြင့္ေတာင္းၿပီး သြားၟကည့္ၟကမလား.."


"အင္း..ေကာင္းတယ္.."


"ဆရာမ..သမီးတို႔.."


သူဇာၿဖိဳးက ဆရာမကိုလက္ညႇိဳးေထာင္ၿပီး အေလးသြားဖို႔ခြင့္ေတာင္းရာ ဆရာမကေခါင္းၿငိမ့္ျပေလသည္။


စာသင္ခန္းထဲကထြက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ၿပိဳင္ဘက္ရဲ႕ ပန္းခ်ီလက္ရာကိုၟကည့္ခ်င္စိတ္ကေစာေနမိသည္။


‌"သူဇာ ျမန္ျမန္လာပါ.."


"ေအးပါဟယ္..."


စာသင္ခ်ိန္အတြင္းျဖစ္တာေၟကာင့္ ေက်ာင္းခန္းျပင္ပမွာေျပးလႊားေနတဲ့ အရိပ္ကေလးက လိပ္ျပာတို႔ႏွစ္ဩးသာရွိပါသည္။


ေဟာခန္းအေရွ႕ကိုေရာက္ေတာ့ ဘုတ္မွာခ်ိပ္ထားတဲ့ ပန္ခ်ီကားေလးကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။


လိပ္ျပာရဲ႕လက္ကေလးနဲ႔ တို႔ထိၟကည့္လိုက္မိသည္။

အသက္၀င္လိုက္တဲ့ ပန္းခ်ီေလးပါလား။


လိပ္ျပာ ဆြဲခဲ့တာက ‌ထမီတိုတို၀တ္ၿပီး

ေရာင္ေပစူးေလးနဲ႔ ေတာသူမေလးဟာ ငွက္ကေလးေတြကို အစာေကြၜးေနရင္း ေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ့ပုံေလးပါ။


လိပ္ျပာရဲ႕ပန္းခ်ီက အရမ္း႐ိုးရွင္းတယ္ လြတ္လပ္မႈအျပည့္ရွိတယ္ ၟကည့္လိုက္တာနဲ႔ေပ်ာ္႐ႊင္စရာေလးေပါ့။


ဒါေပမဲ့သူ႔ပန္ခ်ီကားကေတာ့ ျမင္ရသူတိုင္းရဲ႕ အသဲကိုငိုမိေအာင္ ေမးခြန္းထုတ္ေနသလိုပဲ။


ေခါင္မိုးထပ္မွာ ကေလးမေလးႏွစ္ေယာက္ထိုင္ေနေပမဲ့ တစ္ေယာက္ကေတာ့ဝိဉာဥ္ျဖစ္ေနေလၿပီ။

မတူညီေတာ့တဲ့ဘ၀မွာေတာင္ သူတို႔ဟာအခင္အမင္မပ်က္ၟကသလိုပဲ။


လိပ္ျပာၟကည့္ေလ ၀မ္းနည္းေလပါပဲ။

ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေလးရဲ႕ ေအာက္ဆုံး‌ေထာင့္စြန္းေလးမွာ windဆိုၿပီးလတ္မွတ္ထိုးထားသည္။


"လိပ္ျပာ သူ႔ပန္းခ်ီက တကယ္၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းတယ္ေနာ္..နင္လည္းေနာက္ႏွစ္က်ရင္ ရမွာပါ..အားတင္းထား.."


"ငါဘယ္ေတာ့မွ ပန္းခ်ီမဆြဲေတာ့ဘူး...ငါ့မိဘေတြေၟကာင့္ဆိုတာထက္ ငါ့စိတ္ကိုကဆုံးျဖတ္လိုက္တာ..."


လိပ္ျပာရဲ႕မိဘေတြကိုကတိခံခဲ့တာတစ္ခုရွိေနသည္။

ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ ပန္းခ်ီၿပိဳင္ပြဲမွာ၀င္ၿပိဳင္ခြင့္ရရင္ အနာပညာေက်ာင္း တက္ခြင့္ျပဳဖို႔ေပါ့။


တကယ္လို႔ဒီႏွစ္မွၿပိဳင္ခြင့္မရရင္ လိပ္ျပာကိုပန္းခ်ီဆရာမလုပ္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူးတဲ့ေလ။


အခုေတာ့ ေက်ာင္းအဆင့္မွာတင္ လိပ္ျပာရႈံးသြားမွေတာ့ ဘာေတြကိုထပ္ၿပိဳင္ခ်င္ေနေသးမွာလဲ။


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


၂၀၁၈ခုႏွစ္


အတိတ္အေၟကာင္းေတြကို ေတြးရင္း ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေလးေရွ႕မွာ လိပ္ျပာငိုေနမိသည္။


"လက္စသတ္ေတာ့ တရားခံကဒင္းကို..ဒါနဲ႔သူ႔ပန္းခ်ီေတြက ဘာလို႔အထီးက်န္ဆန္ေနရတာလဲ.."


ငါက‌ေရာဒီမွာဘာလုပ္ေနမိတာလဲ။

႐ုတ္တရက္အၟကည့္က နာရီကိုေရာက္သြားေတာ့

၅နာရီခြဲေတာ့မည္။


"ဟင္..ဟာ..ေသၿပီ..ေသၿပီ..လိပ္ျပာမေရ..

ဖီးလို႔ေကာင္းေနတာနဲ႔ ေရလဲမခ်ိဳးရေသး..

ထမင္းလည္းမစားရေသးဘူး..."


ဟိုဟာေျပးဆြဲလိုက္၊ဒီဟာေျပးဆြဲလိုက္ႏွင့္ အခန္းထဲမွာပြထၿပီးက်န္ခဲ့လဲ ဂ႐ုမဆိုက္ႏိုင္စြာ ဝါးတီးအျမန္ဆြဲဖို႔ ေျပးရသည္။


ဟိုတယ္ အေရွ႕ကိုေရာက္ေတာ့သူက ကားကိုမွီရပ္ရင္း ဖုန္းေျပာေနေလသည္။

အေနာက္ကေနၟကည့္ေတာ့ သူ႔ေက်ာျပင္ကအက်ယ္ႀကီးလိုပဲ။


"ေအာ္..သူမ်ားေတြက်ေတာ့..ဥစၥာေပါ..

႐ုပ္ပါ‌ေခ်ာလိုက္ၟကတာ..ဘယ္ဘ၀ကကုသိုလ္ေတြေၟကာင့္လဲမသိဘူး...ဒါေၟကာင့္မို႔ ဒီလိုမာန္တက္ေနႏိုင္တာေပါ့..."


သူ႔အတင္းကို ကိုယ့္စိတ္ထဲကေျပာမိၿပီး သူကလွည့္ၟကည့္လာရာ မခ်ိၿပဳံးေလး ၿပဳံးျပလိုက္သည္။


"မင္းအခ်ိန္..ကြက္တိေရာက္သားပဲ.."

"ကားေပၚတက္လိုက္..."


"ဟုတ္ကဲ့.."


ဟိုတယ္မွထြက္ၿပီးေနာက္ ဘူတာႀကီးရယ္၊ေဈးခ်ိဳရယ္ကို ျဖတ္ေမာင္းသြားေတာ့ မႏၲေလးရဲ႕ျပယုဒ္ေတြကို တစ္ခ်ိန္တည္းျမင္လိုက္ရသလိုပါပဲ။


လိပ္ျပာအေတြးထဲမွာေတာ့ မႏၲေလးကိုေရာက္တုံးေရာက္ခိုက္ ဦးပိန္တံတားတို႔၊မႏၲေလးေတာင္၊ရန္ကင္းေတာင္၊ေ႐ႊေက်ာင္းေတြေရာ ကုသိုလ္ေတာ္ေတြေရာ သြားခ်င္တာမွစုံေနတာပါပဲ။


အခုေနသာရည္းစားရွိရင္ ဦးပိန္တံတားမွာေန၀င္ခ်ိန္ေလးကို အတြဲေလးနဲ႔ ကိုကာကိုလာေလးေသာက္ၿပီး ခ်စ္သူရဲ႕ပုခုံးေလးကိုမွီရင္း

တီတီတာတာေတြ ခြၜဲႏြဲ႕ၟကည့္ခ်င္လိုက္တာ။


လိပ္ျပာရယ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ဘာေတြမ်ားအလုပ္ရႈပ္ေနလို႔ ခ်စ္သူေလးတစ္ေယာက္ေလာက္မရွာႏိုင္ခဲ့ရတာလဲ။


စားေသာက္ဆိုင္မွာ တစ္ေလွ်ာက္လုံးသူ႔ေနာက္ကလိုက္ၿပီး လိုအပ္တာေတြေသခ်ာလိုက္မွတ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို သူတစ္ခ်က္ေတာ့သေဘာက်ေနမိသည္။


သူမက ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းပါေစ..တစ္ခ်က္မၿငီးဘူးဆိုတာပါပဲ။

လူေကာင္ေလးေသးၿပီး ကေလး‌ေပါက္စ႐ုပ္ေပါက္ေနေပမဲ့ သူမကဒီေလာက္စိတ္ဓာတ္

မာလိမ့္မယ္လို႔ သူရ မထင္ထားခဲ့ဘူး။


အခ်ိန္အားျဖင့္ ည၈နာရီခြဲေနတာေၟကာင့္ ဟိုတယ္ထဲကိုကား၀င္လာေပမဲ့ သူမကေတာ့အိပ္ငိုက္လို႔ေကာင္းေနေလသည္။


သူရ ကားစတီယာရင္ကို တံ‌ေတာင္ေထာက္ထားၿပီး ေမးေစ့ကိုလက္ညႇိဳးနဲ႔ပြတ္ကာ သူမဘက္ကို ခႏၶာကိုယ္ေစာင္းၿပီး ၟကည့္ေနမိသည္။


မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကို အတြင္းစိတ္ရင္းနဲ႔ ‌‌ၟကည့္ေနမိတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။

သူမက ဘယ္လိုမိန္းကေလးမ်ိဳးလဲ။


"အင္း..ဝါး.."


"မင္းႏိုးလာၿပီလား.."


"ဟင္..."


အလင္းမွိန္ျဖျဖေပမဲ့ ေတာက္ပစူးရွေနတဲ့သူ႔မ်က္၀န္းေတြက လိပ္ျပာကိုတည့္တည့္လာၟကည့္ေနေတာ့ ၟကက္သီးေတာင္ထတယ္။


"ဟို..ေရာက္တာၟကာၿပီလား..လိပ္ျပာအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္.."


"သိပ္မၟကာေသးပါဘူး..ဆယ့္ငါးမိႏွစ္ပဲၟကာေသးတယ္.."


ေျပားရင္းဆိုရင္း ကားေပၚမွဆင္းသြားတဲ့ သူ႔ေနာက္သို႔လိုက္သြားၿပီး သူ႔ေဘးမွကပ္ေမးလိုက္သည္။


"အဲ့ဒါကြၜန္မကို ဘာလို႔မႏႈိးတာလဲ..အားနာစရာႀကီး..ေနာက္တစ္ခါမျဖစ္ေစရပါဘူး.."


ေျခလွမ္းက်ဲႀကီးေတြနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနရာမွလိပ္ျပာကို စကားသိပ္မ်ားတာပဲဆိုသည့္အၟကည့္နဲ႔လာၟကည့္ေလသည္။


"ငါ့နဲ႔ကားစီးရင္ မင္းအိပ္ငိုက္လို႔ရတယ္.."


သူကေတာ့ ေျပာၿပီး ၿပီးသြားေပမဲ့။လိပ္ျပာကေက်ာက္႐ုပ္ႀကီး ျဖစ္က်န္ခဲ့သည္။

ေျပာင္းျပန္ေတြးရင္ သူမ်ားနဲ႔စီးတဲ့အခါ အိပ္ငိုက္လို႔မရဘူးေပါ့။


Author..ေဆာင္းေငြ႕ေဝ

Mon , April 17,2023

8 :50PM


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


မႏၲေလးၿမိဳ႕ကေတာ့ မနက္ျဖန္မွပဲလည္ၟကမယ္ေနာ္


"လိပ္ျပာေလးက သူမဝါသနာပါတာကို စြန႔္လႊတ္လိုက္တာ ၉ႏွစ္ၟကာမွ တရားခံကိုသိရတယ္.."


ဩးဘုန္းျမတ္ဆြဲထားတဲ့ ပုံႏွစ္ပုံ👇👇👇


======================================================================


🊋ခ်စ္လိပ္ျပာေလး တဝဲလည္လည္🊋

                                   á€¡á€á€”္း၈


"မမျဖဴ..မနက္ျဖန္ ညေနပိုင္း ေတာင္သမန္အင္းကို ဟိုတယ္ကဧည့္သည္‌မမေတြကလိုက္ပို႔ခိုင္းေနတာ..ကြၜန္ေတာ္တို႔လည္း ပိတ္တာဆိုေတာ့အေတာ္ပဲ မမအားရင္လိုက္ခဲ့ပါလား.."


"အားတယ္..အားတယ္..အလုပ္ေတြ‌လည္းျပတ္ေနၿပီပဲ..မမလိုက္ခဲ့မယ္..ေသခ်ာေစာင့္ေနာ္.."


"စိတ္ခ်မမ..သီတာတို႔လည္းပိတ္ေတာ့..မမနဲ႔အေဖာ္လိုက္ေပးမယ္..ဒီေကာင္ေတြကို စိတ္မခ်ဘူး.."


ဘုန္းျမတ္ေရကူးကန္ရဲ႕ ဒရင္းဘတ္ေပၚမွာ ေအးေဆးအနားယူေနခ်ိန္စဥ္ ဆူညံသံေတြၟကားလို႔ လွည့္ၟကည့္လိုက္ရာ လိပ္ျပာျဖဴတို႔အဖြဲ႕ျဖစ္ေနသည္။


ဟိုတယ္မွာ ေနတာမွတစ္ပတ္ေတာင္မျပည့္ေသးဘူး သူမကသူ႔ထက္ေတာင္၀န္ထမ္းေတြနဲ႔

ရင္းႏွီးေနသည္။


စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႕ေနလိုက္ၟကတာ သူ႔ကိုေတာင္မျမင္ၟကဘူး။

သူကလည္း လူငယ္ဆန္ဆန္ေဘာင္းဘီအတို၊တီရွပ္ကိုယ္က်ပ္၀တ္ထားၿပီး မ်က္မွန္အမည္းႀကီးက တပ္ထားေသးေတာ့ သူတို႔ခ်က္ခ်င္းမမွတ္မိဘူးထင္ပါတယ္။


မ်က္လုံးကို ျပန္မွိတ္ၿပီး ကိုယ့္အာ႐ုံႏွင့္ကိုယ္ပဲျပန္ေနလိုက္သည္။


"သီတာေရ..အဲ့လိုမပတ္နဲ႔ေလ.."


"မရဘူးပတ္မွာပဲ.."


"ဟား..ဟား..ဟာ..ေဝေမာင္..လိပ္ျပာကိုမပတ္နဲ႔.."


"ကြၜန္ေတာ့္အလွည့္ကေတာ့ ရယ္ၿပီး..မရဘူး..."


"ဗြမ္း!!ဗြမ္း...ဗြမ္း.."


သူရအဖို႔နားေတြ အင္မတန္ညီးလာ၍

ဘန္ဂလိုကိုပဲျပန္ရန္ထရပ္လိုက္သည္။


ေရကူးကန္ဘက္ကို တစ္ခ်က္ၟကည့္လိုက္ေတာ့ကေလးေတြလည္းမဟုတ္ပဲ ေရပတ္တိုင္းကစားေနၟကေလသည္။


သူ႔ၟကည့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က လိပ္ျပာျဖဴအနားကို ေရေတြ

ဖိပတ္ရင္း တျဖည္းျဖည္းတိုးသြားေနေလသည္။


သူမအနားကိုေရာက္ေတာ့ ထိုေကာင္ေလးကဖက္ေတာ့မလိုပုံစံမ်ိဳး လုပ္ေနတာေၟကာင့္ မ်က္မွန္ကိုဆြဲခြၜတ္လိုက္ၿပီး ေျခလွမ္းကိုျမန္ျမန္ေလွ်ာက္လိုက္‌သည္။


"လိပ္ျပာျဖဴ!!!မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ.."


"ဟင္!!!"


"ဟာ!!!ဆရာ..."


ေရကစားေနသူေတြအကုန္လုံး ဟိန္းထြက္လာတဲ့သူ႔အသံ‌ႀကီးေၟကာင့္ ေၟကာက္ဒူးတုန္သလိုေတာင္ ျဖစ္လာၟကသည္။


လိပ္ျပာေမာ့ၟကည့္လိုက္ေတာ့ ေရကန္ေဘာင္ေပၚမွာ မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕ၿပီး လိပ္ျပာကိုရပ္ၟကည့္ေနတာက ဘုန္းျမတ္သူရဆိုတဲ့လူႀကီးပါ။


"အခုခ်က္ခ်င္း..ငါနဲ႔စာရင္းေတြလုပ္ဖို႔လိုက္ခဲ့.."


အမိန႔္ေပးသံႀကီးက ေရလႈိင္းေတြေတာင္ထႏိုင္ေလာက္ပါသည္။

စာရင္းေတြက ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးေနလို႔ျဖစ္လိမ့္မယ္။


"ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့..."


"ကေလးတို႔..မနက္ျဖန္..ေတာင္သမန္အင္းကိုလိုက္မွာေနာ္..."


"ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့မမ.."


လိပ္ျပာ ေရကန္ေဘာင္နားကိုကပ္သြားလိုက္တယ္ဆိုရင္ ဩးဘုန္းျမတ္ႀကီးက ငုတ္တုတ္

ထိုင္ခ်ၿပီး ခ်ိဳင္းကေနအတင္းဖိကိုင္ကာ ဆြဲတင္မခ်လိုက္သည္။


"အား..ဘယ္လို..လုပ္တာလဲ.."


"ငါစိတ္မရွည္ဘူး..ျမန္ျမန္လာ.."


သူ႔ကေျခလွမ္းက်ဲႀကီးေတြႏွင့္ ေရွ႕မွေလွ်ာက္ေတာ့ ေနာက္ကေနသပါတ္အုပ္ၿပီး ကိုယ့္

ဘန္ကလိုကိုအတင္းေျပးရသည္။


သူ‌တည္းတဲ့ေနရာနဲ႔ လိပ္ျပာရဲ႕ေနရာက သိပ္မေဝးတာေၟကာင့္တစ္လမ္းတည္း ျဖစ္ေနေလသည္။

လမ္းတစ္၀က္ကိုေရာက္ေတာ့ သူကတုံ႔ကနဲရပ္လိုက္ၿပီး လိပ္ျပာကိုလာၟကည့္ေလသည္။


"ငါနားခ်င္ၿပီ ငါ့ဆီမင္းလာစရာမလိုေတာ့ဘူး.."


"ဟမ္..ခုနကပဲ..စာရင္းဆို.."


သူ႔ကိုေမးခြန္းျပန္ထုတ္ေတာ့လည္း မႀကိဳက္တဲ့မ်က္ႏွာမ်ိဳးႏွင့္ၟကည့္လာျပန္သည္။

တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳးပါလား။


"ေကာင္းပါၿပီ...လိပ္ျပာလည္းအခန္းကိုျပန္‌ပါေတာ့မယ္..."


"ဒီမွာ.."


လိပ္ျပာသူ႔ကို‌ေက်ာခိုင္းၿပီး ကိုယ့္အခန္းကိုသြားတဲ့လမ္းဖက္သို႔ ျပန္လွည့္စဥ္မွာ ေနာက္ကထပ္ေခၚလိုက္လို႔ ျပန္လွည့္ၟကည့္ရျပန္သည္။


သူကလိပ္ျပာဆီကို ေျခတစ္လွမ္းေလာက္တိုးလာၿပီး ခပ္တည္တည္စိုက္ၟကည့္လာေလသည္။


"ေရကူးကန္မွာ..မင္းေရကူးခြင့္မရွိဘူး.."


"ဘာ!!!!"


လိပ္ျပာက "ဘာ"ပဲရွိေသးတယ္။သူက လိပ္ျပာေရွ႕မွာမရွိေတာ့ေပ။ျမန္လိုက္တဲ့ေျခေထာက္ဆိုတာ။


ဒီလူက သူပဲသူမ်ားကိုေမးခြန္းေမးမယ္၊အမိန႔္ထုတ္မယ္ သူ႔ကိုဘာမွ လာမေမးနဲ႔ဆိုတဲ့လူမ်ိဳးပါလား။

စိတ္ရွိတိုင္းလုပ္ရရင္ေလ ေနာက္ကေနေျပးကန္ခ်င္တာပဲသိတယ္။


"ေရကူးကန္က..လူေတြေရကူးဖို႔ လုပ္ေပးထားတာမဟုတ္ဘူးလား..အာ့ဆို..သူ႔ဟိုတယ္မွာ ဘာလို႔..

ေရကူးကန္ႀကီးေဆာက္ထားေသးလဲ.."


"ဒါမွမဟုတ္..ငါတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ကူးခြင့္မေပးတာလား..ဘာလို႔လဲ...ဟာ..စိတ္ရႈပ္လာၿပီ..ဒီလူ႔ဂြစာႀကီးနဲ႔ေတာ့ ၟကာရင္လူသတ္မိေတာ့မွာပဲ..."


စိတ္ညစ္ညစ္ႏွင့္ပဲ အခန္းထဲျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အိပ္ခ်ပစ္လိုက္ေတာ့သည္။

အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္ကမာၻမွာပဲေတြ႕ေတြ႕ တစ္စက္မွအခ်ိဳးမေျပတဲ့ လူႀကီးကေရာက္

လာေလသည္။


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


လြန္ခဲ့ေသာ၉ႏွစ္🊋


"ဖိုးခြၜန္ေရ ကိုကိုမိုးေသာက္ရွိလား.."


"ရွိပါတယ္..လိပ္ျပာမႀကီးရယ္..ကိုကိုကအေပၚထပ္မွာ.."


"ဘာလိပ္ျပာမႀကီးလဲ..ဒီငနာေလးကေတာ့

ငါထုထည့္လိုက္ရ.."


"ဟား..ဟား..မေၟကာက္တာ ဆယ့္ႏွစ္ခါ..."


"ဟဲ့..ဟဲ့..ဒီကေလးေတြ.."


လာရင္းကိစၥကိုေမ့ၿပီး လွ်ာထုတ္ျပေနတဲ့ ဖိုးခြၜန္ကို ထုခ်င္စိတ္ကျပင္းျပလာရာ ေျပးထုမယ္ႀကံေပမဲ့ ဖိုးခြၜန္ကသူ႔အေမထိုင္တဲ့ေနရာကို ကာဗာယူၿပီး ပတ္ေျပးေနေလသည္။


ဖိုးခြၜန္ဆိုတာ လူ႔ဖလန္ေလးမို႔ အေျပးကေတာ့လွ်င္မွလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ေတြဆိုရင္ လမ္းထဲကၿပိဳင္ပြဲေတြမွာေရာ၊ေက်ာင္းၿပိဳင္ပြဲမွာပါ အၿမဲဗိုလ္ဆြဲေနၟက ခ်န္ပီယံျဖစ္လို႔ လိပ္ျပာအရႈံးေပးလိုက္ရေလသည္။


"ေတာ္ၿပီ..ငါ့ဘာသာကိုကိုမိုးေသာက္ဆီပဲသြားေတာ့မယ္..နင့္ကိုမေခၚေတာ့ဘူး.."


မမလိပ္ျပာက မေခၚေတာ့ဘူးလို႔ေျပာသြားေတာ့လည္း ဖိုးခြၜန္၀မ္းနည္းသလိုလို ျဖစ္လာသည္။

ဖိုးခြၜန္တို႔က ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့ မတည့္အတူေန မမလိပ္ျပာကို ဖိုးခြၜန္သံေယာဇဥ္သိပ္ရွိတာေပါ့။


လိပ္ျပာအေပၚထပ္ကိုတက္လာေတာ့ ကိုကိုမိုးေသာက္က စာၟကည့္ခုံမွာ စာလုပ္ေနေလသည္။


ကိုကိုမိုးေသာက္က အသားနဲနဲညိဳေပမဲ့ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း လူေခ်ာပါပဲ။


"ကိုကိုမိုးေသာက္..စာလုပ္ရတာပင္ပန္းေနၿပီလားလိပ္ျပာေရခပ္ေပးရမလား..

အေအးသြား၀ယ္ေပးရမလားဟင္..."


ေဘးနားမွာ လာကပ္ခြၜဲေနတဲ့ ၿပီတီတီမ်က္ႏွာနဲ႔ေကာင္မေလးကို ဘာလိုခ်င္ျပန္တာတုန္းဆိုၿပီး ၿပဳံး၍ၟကည့္လိုက္သည္။


"ကိုကိုမိုးေသာက္.."


"ဗ်ာ.."


"ကိုကိုတို႔..ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားေတြ..

မနက္ျဖန္ေလ့လာေရးခရီးသြားၟကမွာဆို..

အဲ့ဒါ.."


"ဘာလဲ..လိုက္ခ်င္လို႔လား.."


"ဟဲ..ဟဲ.."


ဒီေကာင္မေလး ပါးစပ္ဟလိုက္တာနဲ႔ အူဘယ္ႏွစ္ေခြရွိလဲ မိုးေသာက္အသိဆုံးပင္။


လာဖားေနၿပီဆို ေသခ်ာတယ္တစ္ခုခုလိုခ်င္လို႔ ဆိုတာ ေျမႀကီးလက္ခပ္မလြဲပါဘူး။


"ဟုတ္တယ္..လိပ္ျပာလိုက္ခ်င္လို႔..ေခၚသြားပါေနာ္..ေနာ္..လိပ္ျပာအိမ္ကိုေတာင္ ေျပာၿပီးသြားၿပီ..ကိုကိုမိုးေသာက္က အေဖာ္ေခၚလို႔လိုက္ပါရေစလို႔ဆိုၿပီး..အဲ့ဒါကိုကိုနဲ႔ဆိုရင္..လိုက္သြားတဲ့.."


"ေအာင္မာ..ကိုကိုညည္းကိုတစ္ခါမွလည္းမေျပာရေသးပဲ..အပိုင္ကိုခ်ဳပ္ထားတာေပါ့ေလ.."


"ဟဲ..ဟဲ..ဒီတစ္ခါတည္းပါ..."


လက္ညႇိဳးေလးေထာင္ၿပီး မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဖိကိုက္ထားတာမို႔ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြက အထင္းသားေပၚေနေလသည္။


ဒီကေလးေလးရဲ႕ ဆြဲအားကို မိုးေသာက္ဘယ္ခံႏိုင္မွာလဲ ‌အလိုလိုေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ေတာ့ ခုန္ေပါက္ေပ်ာ္႐ႊင္ၿပီး ျပန္သြားေလသည္။


မိုးေသာက္ရင္ထဲမွာေတာ့ အမည္မသိခံစားခ်က္ေတြႏွင့္ အျဖဴေရာင္လိပ္ျပာေလးပ်ံသန္းသြားရာသို႔ လိုက္လို႔ၟကည့္ေနမိသည္။


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


🎵ကံၟကမ၌ာဆိုတာက ခ်ိဳတစ္လွည့္ ခါးတစ္

လွည့္

အခုလည္း ဒီလိုေပါ့ ေအာင္ျမင္လိုက္ ရႈံးနိမ့္လိုက္🎵


🎵လဲက်တဲ့အခိုက္ ကြဲခဲ့တဲ့ မင္းႏွလုံးသား

အက္ေၟကာင္းေလးက အၿမဲတမ္းအမွတ္တရေပါ့


ေရွ႕ဆက္ရမဲ့ မင္းရဲ႕ဘ၀အသစ္အတြက္

ေျဖသိမ့္လိုက္🎵


"ေဟး..."


မနက္ခင္းရဲ႕ ေနျခည္ႏုႏုေအာက္၀ယ္ ကားလမ္းေၟကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ျဖတ္ေျပးသြားတဲ့ ကားေလးထဲမွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ သီခ်င္းသီဆိုသံေတြဟာ သံၿပိဳင္ထြက္လာၟကတာမို႔ အင္မတန္ကိုနား၀င္ပီယံရွိလွသည္။


လိပ္ျပာလည္း ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားေတြႏွင့္ ေရာေယာင္ကာ သီခ်င္းလိုက္ညီးေနမိသည္။


‌လိပ္ျပာေဘးမွ ကိုကို‌မိုးေသာက္ကလည္း ၿပဳံး႐ႊင္လို႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားတြတ္ထိုးလို႔မၿပီးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။


လိပ္ျပာ ဒီခရီးကိုလိုက္လာရသည့္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကတစ္ခုထဲသာရွိပါတယ္။


အဲ့ဒါကေတာ့ ကိုကိုသူရ‌ေၟကာင့္ေပါ့။

အခုထိေတာ့လိပ္ျပာရဲ႕ ေခ်ာေမာလြန္းတဲ့ပန္းကေလးက ဘယ္မွာအပုန္းေကာင္းေနလဲမသိဘူး။


ရန္ကုန္အမ်ိဴသားျပတိုက္ထဲကို ၀င္လိုက္တာနဲ႔ လိပ္ျပာအတြက္အံ့ဩစရာေတြသာ စုၿပဳံေနေလသည္။


ျပတိုက္တစ္ခုက အတိတ္နဲ႔အနာဂတ္ကို ယွဥ္တြဲျပေပးတဲ့ ေပါင္းကူးတံတားတစ္ခုပါလားလို႔ေတြးလိုက္မိသည္။


ျပတိုက္ထဲမွာ ေရွးေရွးက မင္းညီ၊မင္းသားတို႔ ရွမ္းေစာ္ဘြားႀကီးတို႔၀တ္ဆင္ခဲ့ၟကတဲ့ ၀တ္စုံေတြ ေခာတ္အဆက္‌ဆက္တူရိယာပစၥည္းေတြ ၊ နန္းေတာ္ပုံစံငယ္ေတြႏွင့္ စိတ္၀င္စားစရာပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေတြဆိုတာလည္း ေျပာရလွ်င္ သံလ်င္ျမစ္ထက္ေတာင္ရွည္ေနပါလိမ့္မည္။


"ေအာ္..ယဥ္‌ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ဆိုတာ ထိန္းသိမ္းသင့္တဲ့အရာပါလား...လိပ္ျပာတို႔ကေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေမ့ေနခဲ့ၟကတာပါလား.."


႐ုပ္ေသး႐ုပ္ေတြျပတဲ့ေနရာကိုေရာက္ေတာ့ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ အလုံးႀကီးတက္ဆို႔ေတာ့မတတ္ပင္ျဖစ္ရသည္။


ကိုကိုသူရက ‌ဘီလူး႐ုပ္ေသး႐ုပ္ကေလးကိုေငးၟကည့္ေနေလသည္။


"ကိုကိုက..႐ုပ္ေသး႐ုပ္ေတြကို စိတ္၀င္စားတာလား..လိပ္ျပာလဲ..႐ုပ္ေသးအကကိုသိပ္ႀကိဳက္တာ..တီဗြီမွာလာရင္ အၿမဲၟကည့္တယ္.."


"..႐ုပ္ေသးဆိုတာ..သူမ်ားကႀကိဳးဆြဲမွလႈပ္ရတာ..ကိုယ္က သူမ်ားကိုပဲႀကိဳးဆြဲမွာ.."


လိပ္ျပာကို တစ္စက္မွမၟကည့္ပဲေျပာခ်င္ရာေျပာသြားတဲ့ သူ႔ကိုေဒါသထြက္သြားမိသည္။


"မႀကိဳက္ရင္လဲ..မႀကိဳက္ဘူးေပါ့..ဘာေတြေျပာသြားမွန္းမသိဘူး..ေတာ္ေတာ္နားလည္ရခက္တဲ့လူ..."


ျပန္ခါနီးက်ေတာ့ ျပတိုက္အျပင္မွာေက်ာင္းသားေတြအကုန္စုၿပီး အမွတ္တရဓာတ္ပုံ႐ိုက္ၟကေလသည္။


"ေဟ့..ညီမေလးလိပ္ျပာ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ေပးရ

မလား.."


တကထဲ ထြန္းေဝေမာင္ဆိုတဲ့ကိုကိုသူရရဲ႕သူငယ္ခ်င္းနဲ႔လာေတြ႕ေနရသည္။

ခုနထဲက သူ႔ကိုေတြ႕လို႔ပတ္ေရွာင္ေနပါတယ္ဆိုမွတည့္တည့္ကို လာတိုးေနရသည္။


႐ုတ္တရက္ကိုႀကီးထြန္းေဝက ကိုကိုသူရကို အတင္းဆြဲေခၚၿပီး လိပ္ျပာေဘးနားမွာလာရပ္ခိုင္းေလသည္။

ၿပီးေနာက္ တစ္ျဖတ္ျဖတ္ႏွင့္ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ေပးေတာ့သည္။


လိပ္ျပာေၟကာင္အ ေနစဥ္မွာပဲ ကိုႀကီးထြန္းေဝက လိပ္ျပာေဘးနားမွာလာရပ္ျပန္သည္။


ဒီတစ္ခါဓာတ္ပုံ႐ိုက္ေပးသူကေတာ့ ကိုကိုသူရေပါ့။


"ထြန္းေဝ...ကိုယ္ႀကိဳက္ရင္ ကိုယ့္ဖာသာလိုက္..ငါ့ကို..အေဖာ္လာမစပ္နဲ႔.."


"ဟာကြာမင္းကလည္း..လိပ္ျပာေလးကိုရဖို႔..မင္းကိုခဏၟကားခံနယ္လုပ္တာပါ..

ခဏပါ..ေနာက္တစ္ခါ..ကိုယ့္ဖာသာလႈပ္ရွားမယ္..ဒီေန႔ေတာ့ေက်းဇူးတင္တယ္..သားႀကီးေရ.."


"ဟင္း..စိတ္ပ်က္တယ္.."


ကိုကိုမိုးေသာက္တို႔ရွိတဲ့ ကားနားကိုမေရာက္ခင္အျခားကား‌ေဘးမွာရပ္ၿပီး‌ သူတို႔ေျပာေနၟကတာကိုလိပ္ျပာၟကားလိုက္ရသည္။


"ေအာ္..သူကငါနဲ႔ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ဖို႔ကိုေတာင္

ကပ္‌ေစးနဲေနတာပါလား..."


အလာတုန္းကေပ်ာ္ေနသေလာက္ အျပန္က်ေတာ့လိပ္ျပာမ်က္ႏွာႀကီးက ႐ြာေတာ့မဲ့မိုးလို အုံ႔မႈိင္းေနေလေတာ့သည္။


လိပ္ျပာရင္ထဲမွာ အရမ္း၀မ္းနည္းေနမိသည္။

လိပ္ျပာသူ႔ကို နားလည္ခ်င္တယ္ သူနဲ႔စကားေတြေျပာခ်င္တယ္။

ဒါေပမဲ့ သူကလိုက္ေလ ေဝးေလဆိုသလိုျဖစ္ေနသည္။


#စာေရးသူ_ေဆာင္း‌ေငြ႕ေဝ

#ေဆာင္းေငြ႕ေဝရဲ႕၀တၳဳမ်ားPageမွတင္ဆက္သည္


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


လိပ္ျပာေလး အနားမွ ဝဲခ်င္သူေတြလည္း အမ်ားသားေနာ္ဘုန္းျမတ္ေရ


=========================================================================


🊋ခ်စ္လိပ္ျပာေလး တဝဲလည္လည္🊋

                            အခန္း၉


၂၀၁၈ခုႏွစ္


မႏၲေလး နန္းၿမိဳ႕႐ိုးႏွင့္ က်ဳံးကိုျမင္ေတာ့ ကားစီးေနရင္းေတာင္ ဓာတ္ပုံတျဖတ္ျဖတ္႐ိုက္ေနတဲ့ သူမကိုၟကည့္ၿပီး ဘုန္းျမတ္အံ့ဩေနမိသည္။


လိပ္ျပာျဖဴရဲ႕ပုံစံက ေမ်ာက္ကို ငွက္ေပ်ာေတာထဲပစ္ခ်လိုက္သလိုပဲ စားေလ၊ငတ္ေလျဖစ္ၿပီး စားၿမဲစားခ်င္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးပါလား။


သူမကိုၟကည့္ေနရတာ မ်က္စိေတြေနာက္လာလို႔ မ်က္လုံးမွိတ္ၿပီးသာေနလိုက္သည္။


ဒီခရီးကို အမွန္ေတာ့သူလိုက္ခ်င္စိတ္မရွိပါဘူး။

မႏၲေလးဆိုတာ မ်က္စိမွိတ္ၿပီးသြားရင္ေတာင္ သူ႔အတြက္ လမ္းမွားႏိုင္စရာမရွိတဲ့ အရပ္ေဒသပါ။

ဒါေပမဲ့ဘာေၟကာင့္မွန္းမသိ သူလိုက္လာမိသည္။


"ေရာက္ၿပီေဟ့.."


"လွလိုက္တာၟကည့္စမ္း..."


"ဒါမ်ိဳးကလက္လႊတ္ခံလို႔မျဖစ္ဘူး..ဓာတ္ပုံ႐ိုက္မွရမယ္..."


ေန၀င္ေတာ့မည္ျဖစ္တာေၟကာင့္ ေတာင္သမန္အင္းမွ ဩးပိန္တံတားႀကီးသည္ ေန၀န္းနီနီကိုေနာက္ခံထားၿပီး လွပလြန္းတဲ့ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႀကီးလိုျဖစ္ေနသည္။


ေရေတြခမ္းေျခာက္ေနတဲ့ ကာလမို႔ တံတားေအာက္ဘက္မွရႈခင္းဟာ အပင္စိမ္းစိမ္းေတြေၟကာင့္ အစိမ္းေရာင္ရင္ျပင္ႀကီးလိုျဖစ္ေန‌သည္။


တံတားေအာက္မွာ ေျပာင္းဖူးပင္ေတြ စိုက္ထားသည္ကိုေတာင္ အေပၚမွလွမ္းျမင္ေနရသည္။


"မမလိပ္ျပာ..ကြၜန္ေတာ္ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ေပးရမလား.."


"အင္း..လိပ္ျပာအမွတ္တရ ႐ိုက္ခ်င္တယ္.."


"အဲ့ဒါဆို ကြၜန္ေတာ့္ကိုမမရဲ႕ဖုန္းေပး..

ကြၜန္ေတာ္႐ိုက္ေပးမယ္..."


ေဝေမာင္ကို ဖုန္းေပးတဲ့လက္က ေလထဲမွာတင္ ဖမ္းဆုတ္ခံလိုက္ရသည္။


မာနမင္းသားႀကီး ဩးဘုန္းျမတ္က လိပ္ျပာရဲ႕ဖုန္းကို အတင္းလုသြားျခင္းျဖစ္သည္။


"ကိုယ္႐ိုက္ေပးမယ္.."


"သူေဌးက..႐ိုက္တတ္လို႔လား.."


"ဓာတ္ပုံၿပိဳင္ပြဲမွာရထားတဲ့ဆုပါ..မင္းကိုထုတ္ျပရမလား.."


"မလိုပါဘူး..အာ့ဆိုလည္း..႐ိုက္ေပး.."


အမူအရာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဓာတ္ပုံအ႐ိုက္ခံၿပီးေနာက္ ဖုန္းကိုျပန္ယူၟကည့္လိုက္ရာ လိပ္ျပာပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားရသည္။


ဓာတ္ပုံထဲမွာ လိပ္ျပာကတစ္အားလွတာပဲ။

သူ႔ကိုၟကည့္ၿပီး ပါးခ်ိဳင့္ေတြေပၚေအာင္ၿပဳံးကာ လက္မေထာင္ျပလိုက္သည္။


"အရမ္းႀကိဳက္တယ္..ရွင္ကဓာတ္ပုံ႐ိုက္တဲ့ေနရာမွာ တကယ္ေတာ္တာပဲ.."


"ကိုယ္ေတာ္မွန္း..ကိုယ္သိတယ္.."


ဒါပဲေျပာၿပီး ဆရာႀကီးလိုအထွာနဲ႔

ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ လက္ပိုက္ၿပီး သြားရပ္ေနေလသည္။


"ဘ၀င္ျမင့္ခ်က္ကေတာ့ နတ္ျပည္ကသိၟကားမင္းဖင္ေတာင္ တက္ေဆာင့္မိေတာ့မယ္ ..

..‌ခ်ီးက်ဴးမိတာကိုက..ငါ့အမွား.."


ထိုအခ်င္းအရာကို ၟကည့္ေနတဲ့သူကေတာ့ ေဝေမာင္တို႔ႏွင့္အတူ လိုက္လာသည့္အဖြဲ႕ထဲမွ မိုး၀တီဆိုသည့္အမ်ိဳးသမီးပင္။


ထိုမိန္းကေလးက လည္ကတုံးအျဖဴႏွင့္ ခဲေရာင္ပုဆိုးကို လိုက္ဖက္စြာ၀တ္ဆင္ထားသည့္ ကိုလူေခ်ာနားသို႔ ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။


"ဟို..၀တီ့ကိုလည္း..ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ေပးလို႔ရမလား..ဒီေနရာကအရမ္းလွလို႔ေလ..

အမွတ္တရ႐ိုက္ထားခ်င္လို႔.."


၀တီဖုန္းကိုထုတ္ၿပီး သူ႔ကိုကမ္းေပးလိုက္ေပမဲ့ လက္က ေလထဲမွာသာ တန႔္ေနသည္။


ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ၀တီ့ကိုအဖက္ေတာင္မလုပ္ပဲထြက္သြား‌ေသာေၟကာင့္ျဖစ္သည္။


အေခ်ကိုယ္ေတာ္ေၟကာင့္ ၀တီေျခေဆာင့္ တက္ေခါက္ၿပီးသာက်န္ခဲ့ရသည္။

ခုနက ဟိုေကာင္မေလးကိုေတာ့ ႐ိုက္ေပးၿပီး ၀တီ့ကို႐ိုက္မေပးတာ ဘာေၟကာင့္လဲ??။


"ကဲ..အားလုံးပဲ..ေအာင္ပင္လယ္ကန္ဘက္က လယ္ေတာကိုသြားၟကမယ္..လိုက္ၟကမလား.."


"လိုက္မယ္..လိုက္မယ္.."


ေအာင္ပင္လယ္ကန္ဆိုတာ ကေနာင္မင္းသားႀကီးေရျမႇဳပ္ဗုံးစမ္းသပ္ခဲ့ေသာ ေနရာျဖစ္ေလသည္။

အခုေတာ့ လူေနအိမ္ေတြလည္း စည္ကားလို႔ေပါ့။


ေဝေမာင္၏အစ္ကို၀မ္းကြဲဖြင့္ထားသည့္ လယ္ေတာကိုေရာက္ေတာ့ လိပ္ျပာတို႔စားပြဲဝိုင္းေပၚသို႔ ထန္းရည္ႏွစ္အိုးႏွင့္ ၟကက္ေၟကာ္၊အသုပ္မ်ား အစရွိသျဖင့္လာခ်ေပးေလသည္။


လယ္ေတာဆိုသည္မွာ လယ္ကြက္လပ္ႀကီးထဲမွာ ထန္းလတ္မိုးထားတဲ့ တဲအိမ္ေလးမ်ားကို သဘာ၀က်က်ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။


ရပ္နီးရပ္ေဝးမွခရီး‌သည္ေတြပင္မကပဲ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားဆိုရင္ အေပ်ာ္အေနနဲ႔

ဆိုင္ကယ္လ္မ်ားကိုယ္စီႏွင့္အဖြဲ႕လိုက္လာတတ္ၟကသတဲ့။


"မမလိပ္ျပာ..ေရာက္တုန္း ထန္းရည္ေလးတစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္ၟကည့္ပါလား.."


"လိပ္ျပာမေသာက္တတ္ဘူး..ေနာက္ၿပီးအၿမဲတမ္းငါးပါးသီလ ခံယူေနက်မို႔ပါ.."


"မမရယ္..သီလေတြ..ဘာေတြလုပ္မေနပါနဲ႔..

သီတာတို႔လည္း ျမည္းၟကည့္တာပဲ..ျမည္း႐ုံေလးျမည္းၟကည့္ပါ.."


"ဟုတ္ပါတယ္.."


အကုန္လုံးက ဝိုင္းတိုက္တြန္းေနေတာ့ ထန္းရည္ခြက္ကိုကိုင္ၿပီး ဩးဘုန္းျမတ္ထံသို႔ၟကည့္လိုက္ရာ

သူက "ေသာက္ရဲရင္ေသာက္ၟကည့္"ဆိုတဲ့ပုံစံႏွင့္ မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕ျပေလသည္။


လိပ္ျပာလည္း သူ႔ကို႐ြဲ႕ခ်င္တာႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းေမာ့ခ်ပစ္လိုက္ၿပီး မ်က္ခုံးျပန္တြန႔္ျပကာ "ေသာက္ရဲလို႔‌ေသာက္တယ္"ေတြ႕လားဆိုတဲ့ပုံစံျပန္လုပ္ျပလိုက္သည္။


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


"ေအ့...မလိုဘူး..ကြၜန္မဘာသာလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္...လိပ္ျပာတို႔က သီလကိုအၿမဲ လုံေအာင္ၿခဳံထားတာ..လမ္းလြဲတယ္ဆိုတာ မရွိရဘူး..ေအ့.."


အမူးသမားက ဘုရားအေၟကာင္း ၊တရားအေၟကာင္းလာေျပာေနေတာ့ ဘုန္းျမတ္လည္းျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီး အခန္း၀မွာသာရပ္ၟကည့္ေနလိုက္သည္။


"ေတြ႕လား..လိပ္ျပာပါ..ဩးသီလကိုလုံေအာင္ၿခဳံထားတာ...အာ့..အား.."


ဧည့္ခန္းမွ ဆိုဖာကို တည့္တည့္၀င္တိုက္ၿပီး ဂြၜန္းျပန္ကာ ဆိုဖာေပၚျပန္လိမ့္က်ေနတဲ့ သူမကိုဆြဲထူလိုက္သည္။


"မွတ္ၿပီလား..လူကျဖင့္ ပိုးဟပ္လိုပိစိေလး..

အရက္ကေသာက္ခ်င္ေသးတယ္.."


"ကြၜန္မဘယ္မွာ..အရက္ေသာက္လို႔လဲ..အဲ့ဒါ..

ထန္းရည္လို႔ေခၚတယ္..မွတ္ထားထန္းရည္..တပည့္ေနာက္ကေနလိုက္ဆိုစမ္း ထန္း..ရည္.."


"က်စ္!!!စိတ္ရႈပ္ဖို႔ေကာင္းတယ္.."


"ဘာေျပာတယ္..စိတ္ရႈပ္ခ်င္းရႈပ္..လိပ္ျပာကသာစိတ္ရႈပ္ရမွာမဟုတ္ဘူးလား..လူဂြစာႀကီးရဲ႕..

စိတ္ထားေသသိမ္တဲ့လူႀကီး..႐ုပ္ကိုကတစ္စက္မွကိုၟကည့္မရဘူး.."


"ဘာ..မင္းဘာေျပာလိုက္တယ္.."


လူကိုဘလိုင္းႀကီးလာဖဲ့ေနသည့္ သူမကိုဒဲ့ၟကည့္ၿပီးေမးလိုက္ရာ သူမက ဧည့္ခန္းစားပြဲေပၚမွ ပစၥည္းေတြအကုန္လုံးကို ေအာက္သို႔တြန္းခ်လိုက္ၿပီး စင္ေပၚတက္သလို ခုန္တက္လိုက္သည္။


"အဟမ္း..အဟမ္း..အခုကစၿပီး လိပ္ျပာျဖဴေၟကျငာပါေတာ့မယ္..ဘုန္းျမတ္သူရဆိုတဲ့လူႀကီးဟာ..ဘယ္သူမဆိုေသာက္ျမင္ကပ္ေလာက္ေအာင္ ဘ၀င္ျမင့္တဲ့ လူ႔ ဂြစာႀကီး..လူဂလန႔္ႀကီး..ၿပီးေတာ့..ၿပီးေတာ့..."


"ၿပီးေတာ့ဘာရွိေသးလဲ..ဆက္ေျပာ..

မေက်နပ္တာဘာက်န္ေသးလဲ.."


ဆိုဖာေပၚမွာ လက္ပိုက္၍ ေျခေထာက္ကိုခ်ိတ္ထိုင္ကာ နားေထာင္မယ္ ဆက္ေျပာဟုအမူအရာလုပ္ျပလိုက္သည္။


"ၿပီးေတာ့..မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကိုေတာင္

ၟကင္ၟကင္နာနာနဲ႔မဆက္ဆံတတ္တဲ့လူႀကီး..

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာဘယ္လိုခံစားရမလဲဆိုတာကို အေရးမစိုက္ပဲ..သူေျပာခ်င္တာေျပာတယ္..

သူလုပ္ခ်င္တာပဲလုပ္တယ္..တကယ္လုံး၀ကိုၟကည့္လို႔မရတာ..သိရဲ႕လား..မာနမိုးထိုးေနတဲ့ လူႀကီးရဲ႕

ရွင့္ေဘးနားကလူေတြဟာ အေသြးနဲ႔အသားနဲ႔လူေတြဆိုတာေရာ..ရွင္သိရဲ႕လား..ျမင္ရဲ႕လား..လူတစ္ေယာက္ကို၀မ္းနည္းေအာင္ပဲလုပ္တတ္တာလား.

ရွင္ကြၜန္မကိုဘာလို႔နာက်င္ေအာင္လုပ္ရတာလဲ.."


ဘုန္းျမတ္ခ်က္ခ်င္းထရပ္လိုက္ၿပီး သူမကိုခါးကေနေဆြ႕ကနဲေျမႇာက္ခ်ီကာ ဆိုဖာေပၚတြင္ထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။

သူမမ်က္ႏွာကို ေသခ်ာၟကည့္ၿပီးေမးလိုက္သည္။


"ေျပာပါအုံး..ကိုယ္မင္းကို...ဘာေတြနာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့တာလဲ..."


ပါးမို႔ေတြနီစပ္စပ္ျဖစ္ေနၿပီး ‌အမူးသမားလို ခပ္ေမွးေမွးမ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ သူ႔အားဆိုက္ၟကည့္လာသည္။


"ရွင္..ကြၜန္မေပးတဲ့စာကို အမႈိက္ပုံးထဲလႊင့္ပစ္ခဲ့တာ..ကြၜန္မကို..နာက်င္ေစတာေပါ့.."


"ဘာစာလဲ.."


သူမက မ်က္လုံးေလးျပဴးၿပီး သူ႔ကိုေမာ့ၟကည့္လာသည္။

ၿပီးေနာက္ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြ ေပၚေအာင္ရယ္လိုက္ျပန္သည္။


"ဟဲ..ဟဲ..ရည္း..စား..စာ.."


"ဘာ!!!.."


သူရ အံ့ဩေနမိသည္။လိပ္ျပာျဖဴ မူးေနလို႔ ေပါက္ကရေတြေျပာေနတာလား။သူဘယ္တုန္းက သူမဆီမွရည္းစားစာ ရခဲ့လဲဆိုတာ သူေတာင္မမွတ္မိေပ။


"ရွင္ဘာေတြ..စဥ္းစားေနတာလဲ..ဘာလဲ..

ကြၜန္မရဲ႕ ရည္းစားစာအေၟကာင္းလား.."


"မဟုတ္ဘူး.."


"ဟုတ္ပါတယ္..မညာနဲ႔.."


"မဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာေနတယ္.."


"ဟုတ္တယ္လို႔ဆိုေန.."


"မင္း!!!"


သူ႔မ်က္ႏွာအနားသို႔ တျဖည္းျဖည္းတိုးကပ္လာတဲ့သူမမ်က္ႏွာကို အရွိန္မလြန္ခင္

လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ညႇပ္ဖမ္းလိုက္ရသည္။


နီးကပ္လြန္းတဲ့သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာေသးေသးေလးက သူ႔လက္ဖဝါးထဲမွာ နစ္ေနေတာ့သည္။


သူ႔ရဲ႕လက္မက ရယ္ေန၍ခြက္သြားတဲ့ ပါးခ်ိဳင့္ေလးအေပၚမွာေရာက္ေနေလသည္။


ညရဲ႕တိတ္ဆိတ္မႈဟာ ဘုန္းျမတ္ရဲ႕စိတ္ကိုႏႈိးေဆာ္‌ေနဟန္တူသည္။

မ်က္ႏွာႏွစ္ခုဟာ ႏွစ္စင္တီမီတာ‌‌ ေလာက္သာကြာသည္အထိ နီးစပ္လြန္းေနသည္။


သူ႔စိတ္ကိုညႇိဳ႕ငင္ဆြဲေဆာင္ေနတဲ့ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြဆီသို႔ သူ႔မ်က္ႏွာတိုးကပ္သြားၿပီးမ်က္လုံးကိုမွိတ္လိုက္ခ်ိန္မွာတစ္ေယာက္ေယာက္က႐ိုက္ခ်လိုက္သလို သူဆက္ကနဲတုန္သြားသည္။


"အား...မလုပ္နဲ႔.."


လိပ္ျပာမ်က္လုံးဖြင့္ၿပီး ၟကည့္လိုက္ေတာ့ သူကမ်က္လုံးမွိတ္ၿပီး သူ႔ေခါင္းကိုလက္နဲ႔ အုပ္ကိုင္ကာေအာ္ေနေလသည္။


သူဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ သူလဲလိပ္ျပာလိုနာက်င္ေနတာလား။


"အား..မလုပ္နဲ႔..မလုပ္ပါနဲ႔..."


သူရရဲ႕စိတ္ထဲမွာ အေမွာင္အတိဖုံးေန‌သည္။


အနမ္းတစ္ပြင့္ ထိုအနမ္းတစ္ပြင့္ရဲ႕အေနာက္မွာ ႐ိုက္ခ်လိုက္တဲ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕လက္ႀကီး။


ပါးျပင္မွာ ေသြးစို႔ေအာင္အထိ အ႐ိုက္ခံေနရတာ။

သူနာက်င္ေနသလို ေအာ္ငိုေနမိတယ္။

ဘယ္သူ သူ႔ကို လာကယ္မွာလဲ။

သူေသရေတာ့မယ္။ေသေလာက္ေအာင္နာက်င္ေနတယ္။

တစ္ေယာက္ေယာက္ ကြၜန္ေတာ့္ကိုကယ္ပါ။


"ဟင္..."


ေႏြးေထြးတဲ့ အထိအေတြ႕တစ္ခုေၟကာင့္ သူ႔မ်က္လုံး‌ ေတြကိုဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ လိပ္ျပာျဖဴကသူ႔ကိုသိုင္းဖက္ထားၿပီး သူ႔ေက်ာျပင္ကို လက္ေသးေသးေလးေတြႏွင့္ ပုတ္ေပးေနသည္။


"အဆင္ေျပသြားမွာပါ..လိပ္ျပာရွိတယ္ေလ..

ရွင္လုံး၀မနာက်င္ေတာ့ဘူး..လိပ္ျပာက ကာကြယ္ေပးမွာေပါ့..လိပ္ျပာရဲ႕အေတာင္ပံႀကီးေတြကို..ျဖန႔္ၿပီးကာကြယ္ေပးမွာ.."


စာနာမႈေသးေသးေလးနဲ႔ဆိုရင္ေတာင္ သူေႏြးေထြးသြားသလို ခံစားရသည္။

သူ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ နာက်င္မႈေလွ်ာ့က်သြားသလိုပါပဲ။


ကေလးတစ္ေယာက္လို သူမရဲ႕ပုခုံးေပၚမွာ ေခါင္းေမွာက္ခ်လိုက္ၿပီး သူမရဲ႕ခါး‌‌ေလးကို ဖက္ထားလိုက္မိသည္။


သူ႔ေက်ာျပင္ကိုပုတ္ေပးေနရာမွ ငါးမိနစ္ေလာက္အၟကာမွာ သူမၿငိမ္က်သြားသည္ကို သတိထားလိုက္မိသည္။


သူမရဲ႕ေခါင္းကို အသာထိန္းၿပီး ၟကည့္လိုက္ေတာ့သူမက အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ေဟာက္ေတာင္ေနေလၿပီ။


"လက္စသတ္ေတာ့..အိပ္ခ်င္လို႔ ပုခုံးလာငွားတာပဲ.."


သူမကို အိပ္ခန္းထဲသို႔ေရာက္ေအာင္ ေပြ႕ခ်ီၿပီးသိပ္‌ေပးကာ အခန္းတံခါးပိတ္ခဲ့လိုက္သည္။


သူရအဖို႔ ထိုညမွာေတာ့ ပုံမွန္မက္ေနၟက အိပ္မက္ဆိုးေတြေနရာမွာ အျဖဴေရာင္လိပ္ျပာအိပ္မက္ေလးကလွပစြာ၀င္ေရာက္လာေလသည္။


#စာေရးသူ_ေဆာင္း‌ေငြ႕ေဝ

#ေဆာင္းေငြ႕ေဝရဲ႕၀တၳဳမ်ားPageမွတင္ဆက္သည္


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


အမူးေကာင္း

ဟိုက နားရင္းပိတ္မအုပ္တာကံေကာင္း



Comments

Popular posts from this blog

🊋အခန်း ၁ မှ အခန်း ၃ 🊋

🌿အခန်း ၁ မှ အခန်း ၄ 🌿

"သနပ်ခါးရနံ့လေးကြူကြူမွှေး" "အခန်း(၁) မှ အခန်း (၃)"