🊋အခန္း ၁၀ မွ အခန္း ၁၂ 🊋

 

 


အခန္း၁၀

🊋 ခ်စ္လိပ္ျပာေလး တဝဲလည္လည္🊋


ေလယာဥ္ေပၚမွာ ေဘးခ်င္းကပ္လွ်က္ထိုင္ေနရေပမဲ့ စကားတစ္ခြန္းေတာင္မေျပာျဖစ္တာေၟကာင့္ ရာသီဥတုကေတာ့ ေရခဲတိုက္ထဲသို႔ေရာက္ေနသလိုပင္။


လိပ္ျပာသူ႔ဘက္သို႔ ခိုးၟကည့္ေနစဥ္မွာပဲ သူကဖတ္ေနတဲ့စာအုပ္ကို ပိတ္ၿပီး လိပ္ျပာကိုျပန္ၟကည့္လာသည္။


"ကိုယ္က အဲ့ေလာက္ေတာင္ပဲေခ်ာေနတာလား.."


"အဟင္း..ေသခ်ာတာေပါ့..ရွင္ကသိပ္ေခ်ာပါတယ္.."


လိပ္ျပာအျခားဘက္ကို မ်က္ႏွာလႊဲၿပီးမဲ့ပစ္လိုက္သည္။

ေမးစရာကရွိေသးသည္မို႔ သြားသုံးဆယ့္ႏွစ္ေခ်ာင္းလုံးေပၚေအာင္ ျပန္ၿပဳံးလိုက္သည္။


"ဟိုေလ..ညတုန္းက ကြၜန္မရွင့္ကို တစ္ခုခုအမွားေျပာမိေသးလားဟင္..တစ္ခါမွအဲ့လိုမေသာက္ဖူးေတာ့ အမွားလုပ္မိမယ္ထင္လို႔.."


"ကိုယ္သိပ္မမွတ္မိေတာ့ဘူး..မင္းဖာသာျပန္စဥ္းစားၟကည့္ေပါ့.."


မမွတ္မိလို႔ေမးပါတယ္ဆိုေနမွ ေဈးကကိုင္ေနျပန္ၿပီ။

ဆက္ေမးရင္ ထိပ္ကိုပိတ္ထုမိမွာ ဧကန္ျဖစ္တာေၟကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ကိုေလွ်ာ့ၿပီးပဲ ေနလိုက္ရသည္။


ေလယာဥ္ေပၚကဆင္းၿပီး ခရီးေဆာင္အိတ္ေတြယူၿပီးေနာက္မွာေတာ့ သူကလိပ္ျပာျပန္ဖို႔ ကားသပ္သပ္စီစဥ္ေပးထားမွန္းသိလိုက္ရသည္။


"လိပ္ျပာအတြက္ ကားစီစဥ္ေပးထားလို႔ သူေဌးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္.."


"ေအာ္..မင္းညကမူးၿပီး ေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းေတာ့ ကိုယ္မွတ္မိၿပီ.."


႐ုတ္တရက္ထေျပာလိုက္တဲ့စကားေၟကာင့္ လိပ္ျပာ ေၟကာင္ၿပီးသူ႔ကိုျပန္ၟကည့္ေနမိသည္။

ဘာစကားမို႔လို႔ သူကမွတ္မိေနရတာလဲေပါ့။


"ဘာစကားလဲဟင္.."


"..ရည္း..စား..စာအေၟကာင္း"


"ဘာ!!!!"


"အဲ့ ရည္းစားစာက ဘယ္သူ႔ကိုေပးခ်င္တာလဲ.."


သူကတစ္ခ်က္ၿပဳံးၿပီး ေမးလာေလသည္။

လိပ္ျပာ ေသသာပစ္လိုက္ခ်င္သည္။

မူးၿပီးဘာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာမိလိုက္တာပါလိမ့္။

ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးစိတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္လုပ္မိခဲ့တာေတြက ၉ႏွစ္အၟကာမွာ ကိုယ္တိုင္ပဲျပန္အစေဖာ္မိမယ္လို႔ ထင္ကိုမထားမိတာပါ။


"အဟမ္း..ေသခ်ာတာေတာ့ အဲ့စာကရွင့္ကိုေရးတာမဟုတ္ဘူး.."


ခုဏလိုရယ္မေနေတာ့ေပမဲ့ ခပ္႐ႊင္႐ႊင္ျဖစ္ေနတဲ့သူ႔မ်က္ႏွာဟာ ႐ုတ္ခ်ည္းဆိုသလို တည္က်သြားၿပီး လိပ္ျပာကိုေက်ာခိုင္းကာ ထြက္သြားေတာ့သည္။


လိပ္ျပာလည္း ဟန္ကိုယ့္ဖို႔လုပ္ၿပီးေျပာလိုက္ရေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာလိမ္လိုက္ရတဲ့အတြက္ တစ္မ်ိဳးႀကီးခံစားေနရသည္။


ကားေပၚတက္ခါနီးမွ ျဖတ္ကနဲအေတြးတစ္ခုက၀င္လာသည္။


"ေနပါအုံး..ခုဏကသူငါ့ကိုၿပဳံးျပလိုက္တာလား..

သူၿပဳံးျပတာကို ျမင္ဖူးတာဒါပထမဆုံးပဲ "


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


"တင္းေတာင္..."


တိုက္ခန္း‌ဘဲလ္ကိုႏွိပ္လိုက္ေတာ့ သဲႏုကတံခါးလာဖြင့္ေပးေလသည္။


"ဟယ္..လိပ္ျပာျပန္လာၿပီ.."


"ေအး..နင္တို႔အတြက္ လက္ေဆာင္ေတြ အမ်ားႀကီး၀ယ္လာတယ္.."


"လိပ္ျပာရယ္..လက္ေဆာင္ေတြပါလာလို႔လည္း မေပ်ာ္ႏိုင္ပါဘူးဟယ္.."


"ဟင္..ဘာျဖစ္လို႔လဲ.."


"ဧည့္ခန္းကိုေရာက္ရင္သိလိမ့္မယ္..စိတ္ေတာ့မေကာင္းေပမဲ့ နင္ေတာ့ခရီးေရာက္မဆိုက္ စိတ္ဆင္းရဲရအုံးမယ္.."


သဲႏုစကားေၟကာင့္ နဂိုကမွစိတ္ထဲမွာသိပ္မေကာင္းတဲ့လိပ္ျပာ စိတ္ပိုရႈတ္သြားရသည္။

ဧည့္ခန္းထဲကိုေရာက္ေတာ့ ၟကည္ျပာႏွင့္သူဇာက ေအးေအးရဲ႕ ေဘးမွာဝိုင္းထိုင္ေနေလသည္။

ေက်ာဘက္မွၟကည့္႐ုံနဲ႔ ေအးေအးငိုေနမယ္ဆိုတာကိုလိပ္ျပာသိလိုက္ပါၿပီ။


"အီဟီး..ေယာက္်ားေတြတစ္ေယာက္မွမေကာင္းဘူး..အကုန္ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲေတြခ်ည္းပဲ..အဟင့္..

ငါ့မွာေတာ့သူ႔ကိုခ်စ္လိုက္ရတာ..အဟင့္..သူကေတာ့...ငါေကြၜးသမွ်ထိုင္စားၿပီး..ေနာက္ဆုံးက် သူ႔ဟာမေနာက္ပဲေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္သြားတယ္..အီဟီး..သစၥာေဖာက္..လူယုတ္မာႀကီး"


"ဟယ္..လိပ္ျပာျပန္လာၿပီ.."


"ဟင္..လိပ္ျပာ..အီဟီး..‌"


ေအးေအးက လိပ္ျပာကိုျမင္သည္ႏွင့္ အတင္းလာေျပးဖက္ၿပီး ငိုယိုေနေလေတာ့သည္။


"ထိုင္ပါေအးေအးရယ္..ကဲေျပာပါအုံး..နင့္ေကာင္ေလးနဲ႔ဘာျဖစ္ျပန္ၿပီလဲ.."


"ဟင္..လိပ္ျပာ..နင္..နင္သိေနတယ္.."


"ခန႔္မွန္းၟကည့္တာပါ..နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္က ခဏခဏ ရန္ျဖစ္ေနၟကတာကို..ဒီတစ္ခါေရာ နင္သြားရန္ေတြ႕လိုက္လို႔ ဟိုကစိတ္ဆိုးသြားတာလား.."


"အီဟီး..ဒီတစ္ခါစိတ္ဆိုး႐ုံတင္မကဘူး..အျခားတစ္ေယာက္နဲ႔..မဂၤလာေတာင္ေဆာင္ေတာ့မွာ..လိပ္ျပာရဲ႕...အဟင့္"


"ဘာ!!!"


ငိုသံပါႀကီးနဲ႔ေျပာေနတဲ့ ေအးေအးေၟကာင့္ သဲႏုကပဲစကားဆက္လိုက္သည္။


"ဒီလိုလိပ္ျပာေရ..ဒီေန႔မနက္ပဲ..ေအးဆီကိုဖိတ္စာတစ္ေဆာင္ေရာက္လာတယ္..ၟကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔အေကာင္ ေဝျမင့္တဲ့..အစက ေအးေအးေရာ ငါပါ သူ႔ကိုဂ်ပန္မွာေက်ာင္းတက္ၿပီး အလုပ္ဆက္လုပ္ေနလို႔ ျပန္မလာႏိုင္ဘူးလို႔ထင္ထားတာ.."


"အခုေရာ..ဒီေကာင္ကဘယ္လိုက ဘယ္လိုမဂၤလာေတာင္တန္းေဆာင္လိုက္တာလဲ.."


"ငါ့စကားကို ဆုံးေအာင္နားေထာင္ပါအုံးလိပ္ျပာရယ္"


"ေအးပါ..ဆက္ေျပာ..ဆက္ေျပာ.."


"စုံစမ္းၟကည့္လိုက္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့၁လေလာက္တည္းက ဒီေကာင္ရန္ကုန္ကိုျပန္ေရာက္ေနတာတဲ့....အခုမဂၤလာေဆာင္မဲ့ေကာင္မေလးကလည္းငါတို႔နဲ႔အသိဂ်ပန္ဆရာမပဲ..ေအးေအးနဲ႔ဆိုပိုေတာင္ခင္‌ခဲ့ေသးတယ္ သက္‌ႏွင္း‌ေမတဲ့..လြန္ခဲ့တဲ့၁ႏွစ္ေလာက္ကပဲ သူလည္းဂ်ပန္မွာအလုပ္သြားလုပ္တာေလ..အဲ့ႏိုင္ငံမွာေတြ႕ေတာ့ၿငိၟကတယ္ထင္ပါရဲ႕.."


"ေတာက္!!!လူပါး၀လိုက္တဲ့အေကာင္..

သူဟိုမွာေက်ာင္းတက္ဖို႔ကိုလည္း..ေအးေအးမွာျခစ္ျခဳတ္စုၿပီး ေထာက္ပံ့ခဲ့ရေသးတယ္..

လူေမႊး၊လူေယာင္ေျပာင္ေတာ့..ေျခစုံကန္သြားတာေပါ့..မိုက္႐ိုင္းလိုက္တာ.."


"ဟုတ္တယ္လိပ္ျပာေရ..ငါတို႔လည္းအဲ့ဒါကို

မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတာ..မရွိတုန္းကေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္နဲ႔ မခုတ္တတ္တဲ့ေၟကာင္လိုလုပ္ျပၿပီး..အခုျပည့္စုံတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့..ေျမေခြးမွန္းသိေအာင္ အစြယ္ထုတ္ျပၿပီး..ေဖာက္ျပန္သြားတာ.."


"အီဟီး..ငါကိုကသူ႔ကိုယုံခဲ့မိတာ..ငါ့အပစ္ေတြပါ..တကယ္ဆိုရင္..သူ မူပ်က္ေနတာကို ငါသတိထားမိခဲ့ရမွာ..အဟင့္.."


"ေအးေအး..ဒီ‌လိုသစၥာမရွိတဲ့ ေကာင္မ်ိဳးအတြက္ဘာမွထူးၿပီးခံစားမေနနဲ႔..နင္ဟာသူ႔ထက္ဘုန္းကံျမင့္မားေနလို႔..အဆင့္နိမ့္တဲ့လူကိုေ႐ြးခ်ယ္သြားတာ..ေအး..ဒါေပမဲ့..ဒီလိုေကာင္မ်ိဳးကို ပညာျပရမွကိုေက်နပ္မယ္.."


"ဟင္လိပ္ျပာ..နင္က ဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ.."


"လာ..နင္တို႔အကုန္လုံးလာၟက.."


ဧည့္ခန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ၿပီး သစၥာေဖာက္ေကာင္ကိုပညာျပဖို႔အေရးေဆြးေႏြး ကုန္ၟကေလသည္။

ေခါင္းေဆာင္ကေတာ့ အေကာင္ေသးသေလာက္ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ လိပ္ျပာျဖဴေပါ့။


"ဘယ္လိုလဲ..သေဘာတူလား.."

"တူတယ္.."

"တူတယ္ဟာ..ခ်မွာသာခ်.."


"ေအးေအး..နင္ကေရာ.."


"ငါ.."


"ဘာမွငါမေနနဲ႔..ဟိုကနင့္မ်က္ႏွာကိုမေထွာက္လို႔ ပါသြားတာကပါသြားၿပီ..ဘာမွသနားစရာမလိုဘူး..ၟကားလား.."


"ေအး..ေအးပါ.."


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


"တီ..တီ..တီ.."

 

ဖုန္းလာေန၍ ၟကည့္လိုက္ေတာ့ လိပ္ျပာျဖဴျဖစ္ေနသည္။


"ဟယ္လို.."


"သူေဌးလား..လိပ္ျပာပါ..ဟိုေလ ဒီေန႔အရမ္းအေရးႀကီးတဲ့ကိစၥရွိေနလို႔ ခြင့္တိုင္ခ်င္လို႔ပါ.."


"ေနပါအုံး မင္းအလုပ္ဆင္းတာဘယ္ႏွစ္ရက္ရွိေသးလို႔လဲ.."


"တစ္လ.."


"ဘာ!!!..."


"မျပည့္ေသးဘူးလို႔ တကယ္ကိုေသေရးရွင္ေရးမို႔လို႔ပါ..ဒီေန႔တစ္ရက္ထဲပါေနာ္.."


"တူ...တူ..."


အလုပ္ရွင္ကဘာမွေတာင္ မေျပာရေသးဘူး သူမကအရင္ဖုန္းခ်သြားတယ္။

အလုပ္တစ္ခုကို ကစားေနသလိုသေဘာထားတာေလာက္ သူစိတ္တိုတာမရွိဘူး။


ဒီလိုအလုပ္သမားမ်ိဳးကို ပုံမွန္ဆိုတစ္သတ္လုံးလာစရာမလိုဘူးလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္မည္ဆိုပါက အဲ့ဒါဘုန္းျမတ္သူရ၏ ပုံစံအမွန္ပင္ျဖစ္မည္။


"ကြၜီ.."


"သူေဌးမင္းက ဘာေတြစိတ္ညစ္ေနတာလဲကြ.."


မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕ၿပီး အသံလာရာဆီသို႔ၟကည့္လိုက္ရာ ဘုန္းျမတ္အံ့ဩသြားရသည္။


"ထြန္းေဝ..မင္းျမန္မာျပည္ကိုျပန္လာေမႊတာလား..ငါမ်က္စိမေနာက္ခ်င္ဘူးေနာ္.."


ထြန္းေဝ ခမ်ာသူငယ္ခ်င္းႀကီးရဲ႕ ႀကိဳဆိုလိုက္ပုံေၟကာင့္ ေအာင့္သက္သက္ႀကီးျဖစ္သြားရသည္။

သူရရဲ႕ အလုပ္စားပြဲေပၚမွာ တင္ပါးလႊဲထိုင္လိုက္ၿပီး ရယ္က်ဲက်ဲလုပ္ျပလိုက္သည္။


"မင္းကကြာ..၃ႏွစ္ၟကာမွ ျပန္ေတြ႕ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို ဒီလိုပဲေျပာရက္သလား.."


"ဟာ..ထြန္းေဝ..ငါ့စားပြဲမွာလာမထိုင္နဲ႔ ဟိုမွာဆိုဖာရွိတယ္..သြားထိုင္. "


"ေအး..ေအးပါကြာ.."


မ်က္ေမွာင္ႀကဳံ႕ျပေနတဲ့ ေရခဲတုံးႀကီးရဲ႕ပုံစံက လုံး၀မေျပာင္းလဲသြားတဲ့အတြက္ ထြန္းေဝသက္ျပင္းခ်ေနမိသည္။

ဒီေကာင္ႀကီးကို ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ အၿပဳံးပန္းေတြေဝဆာတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ေတြ႕ရမွာလဲ ဆိုတာသူတို႔သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံး သိခ်င္ေနတဲ့ကိစၥတစ္ခုပဲ။


"ဒါနဲ႔..ေဒလီယာလည္း ျပန္လာၿပီေနာ္.."


"အင္း.."


"အဟား..မင္းဟာက အင္း တစ္လုံးထဲလား..

တကယ္ကြာနည္းနည္းပါးပါး..ဟန္ေဆာင္ၿပီး ၀မ္းသာတဲ့အမူအရာေလးတစ္ခုေလာက္ေတာ့ လုပ္ျပစမ္းပါ ဘုန္းျမတ္ရယ္..ငါျမင္ဖူးခ်င္လို႔.."


"ထြန္းေဝ..မင္းကေလးစိတ္မကုန္ေသးဘူးပဲ.."


"ဘာျဖစ္လဲ..ဒီမွာ..မိန္းမ မရမခ်င္း..ငါ့ကိုငါေတာ့ ကေလးလို႔သတ္မွတ္တယ္..မင္းလိုအၿမဲ႐ုပ္တည္ႀကီးနဲ႔ သက္က်ားအိုဘိုးေတာ္ပုံေတာ့ မဖမ္းႏိုင္ဘူး ေဟ့ေကာင္.."


သာလိကာမရဲ႕သားထြန္းေဝေၟကာင့္ နဂိုကမွစိတ္မၟကည္ရတဲ့ၟကားထဲ နားကိုေလ‌ေႁပြလာတိုက္ေနသလို ပူထူေနေတာ့သည္။


"‌ထြန္းေဝ..မင္းသိပ္စကားမ်ားတယ္ကြာ..ငါနားညီးလာၿပီ..ျပန္ေတာ့.."


"ဟ..ဒဲ့ႀကီးပါလားေဟ့..ငါလည္းလာခ်င္လြန္းလို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္..ဒီကအျပန္မဂၤလာေဆာင္တစ္ခုကို၀င္ရအုံးမွာ..

မင္းကိုလူပ်ိဳဘ၀က အျမန္ကြၜတ္ေအာင္..ေဒလီယာ့အေၟကာင္းလာေျပာတာ..

ေဒလီယာကအခုထိ လုံး၀ စင္ဂနယ္ေနာ္..ဟိုကမင္းကို အခုထိေမွ်ာ္လင့္ေနတုံးပဲ..အဲ့ဒါ ေဒလီယာလာရင္သာ မင္းအခ်ိဳးေျပေျပဆက္ဆံလိုက္..

ငါသာဆိုရင္ မင္းလိုေကာင္ေဘးမွာ တစ္ေန႔ေနမွစကားတစ္လုံးၟကားရဖို႔ ေလအျဖတ္ခံၿပီးမေစာင့္ဘူး ငါ့ေကာင္..

ေဒလီယာ့လို႐ုပ္ရည္မ်ိဳးနဲ႔ဆို ၀င္လုံးခ်င္တဲ့က်ားေတြမွ ဘိုကင္ယူၿပီးေစာင့္ေနၟကတာေနာ္..မင္းသိဖို႔.."


"ဘုန္း!!!"


"အာ့.."


စိတ္မရွည္တဲ့အဆုံး မိေက်ာင္းမသားထြန္းေဝကို အေရွ႕မွစာအုပ္နဲ႔ ေကာက္‌ေပါက္လိုက္သည္။


"ဘုန္းျမတ္..ငါ့ကိုဘာလို႔ စာအုပ္နဲ႔ေပါက္ရတာလဲ..

ငါကအမွန္ေတြေျပာေနတာေလ..မင္းက တရားေပါက္ေနတဲ့ရဟႏၲာႀကီးလိုျဖစ္ေနလို႔ ငါကအေကာင္းနဲ႔ ကြၜတ္ေအာင္ခြၜတ္ေပးေနတာ.."


"ဟာ..ဒီေကာင္.."


"သြားၿပီ..သြားၿပီ.."


ငေျပာင္ထြန္းေဝအား စားပြဲေပၚမွ ပန္းအိုးကိုကိုင္ေျမႇာက္ျပလိုက္မွပဲ အခန္းထဲမွထြက္သြားေတာ့သည္။


သူမိန္းမေတြကို မယုံရဲဘူး အထူးသျဖင့္အခ်စ္ႀကီးပါတယ္၊သစၥာရွိလြန္းပါတယ္လို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာလိုက္ေႂကြးေၟကာ္ေနတဲ့ မိန္းမေတြကိုဆို ပိုလို႔ေတာင္မယုံၟကည္ဘူး။


သူ႔ႏွလုံးသားရဲ႕ေသာ့ခေလာက္က အခုထိေတာ့ေသာ့ဖြင့္ႏိုင္တဲ့မိန္းမ မရွိေသးတာေသခ်ာတယ္။


#စာေရးသူ_ေဆာင္း‌ေငြ႕ေဝ

#ေဆာင္းေငြ႕ေဝရဲ႕၀တၳဳမ်ားPageမွတင္ဆက္သည္


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


update ေနာက္က်သြားတယ္ကြယ္


Typing အမွားပါရင္ ေဝဖန္ေပးႏိုင္ပါတယ္


=========================================================================


🊋ခ်စ္လိပ္ျပာေလး တဝဲလည္လည္🊋

                            အခန္း၁၁


မလၤာပြဲႀကီးက ခမ္းနားစြာပုံေဖာ္ထားၿပီး ေ႐ႊပြဲလာေတြဟာလည္း အေရာင္းအေသြးစုံညီစြာ ၿပဳံးေပ်ာ္ေနၟကေလသည္။

သတို႔သား၊သတို႔သမီး မိဘမ်ားကေတာ့ ခန္းမအ၀င္အ၀မွာ ႐ႊင္ျပစြာဧည့္ပုရိတ္သတ္မ်ားကို ဆီးႀကိဳေနၟကေလသည္။


သတို႔သားရဲ႕မိဘေတြက လိပ္ျပာတို႔ကိုျမင္တာႏွင့္ ဟန္ေတာင္မေဆာင္ႏိုင္ပဲ မ်က္ႏွာလႊဲသြားၟကေလသည္။


"အန္တီ..သတင္းၟကားၟကားခ်င္းကြၜန္မတို႔ အရမ္း၀မ္းသာသြားတာ အန္တီရဲ႕ ..အဟင္း.."


လိပ္ျပာႏွင့္ ေအးေအးက ရယ္ေမာသ႐ုပ္ေဆာင္ျပလိုက္ရာ သတို႔သား မိဘေတြကလည္း မခ်ိသြားၿဖဲေလး ျပန္လုပ္ျပေလသည္။


"သမီးတို႔က ေမာင္ေဝျမင့္နဲ႔သိၟကတာလား.."


"အန္တီတို႔က သက္ႏွင္းေမရဲ႕မိဘ‌ေတြလား.."


"ဟုတ္တယ္..ဒါနဲ႔သမီးေလးသက္ႏွင္းကိုလည္း သိၟကတာလား.."


"အဟင္း..သိ႐ုံတင္ဘယ္ကမလဲ အန္တီရဲ႕ေအးေအးနဲ႔ဆိုရင္ ခင္ပါခင္တာ ေဝျမင့္နဲ႔

သက္ႏွင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးက ကြၜန္မတို႔နဲ႔ေဘာ္ဒါ‌ေတြေလ..ေအာ္..ဒါနဲ႔..ကြၜန္မတို႔သက္ႏွင္းကို ကိုယ္တိုင္သြားဂုဏ္ျပဳခ်င္လို႔..အဲ့ဒါသက္ႏွင္း

ဘယ္အခန္းမွာမ်ားလည္း.."


"ေအာ္..ဒုတိယထပ္မွာေလ..လာအန္တီကိုယ္တိုင္လိုက္ျပမယ္..လာ.."


"ဟုတ္ကဲ့..အန္တီ.."


သက္ႏွင္းေမ၏အေမေခၚရာေနာက္မွ လိုက္ရင္းဒုတိယထပ္ကိုေရာက္လာၟကသည္။

ထိုအန္တီကေတာ့ ဧည့္သည္ေတြကို သြား၍ဧည့္ခံရအုံးမည္ဆိုကာ ထြက္သြားေလသည္။


ေအးေအးကေတာ့ ငိုေတာ့မလိုမ်က္ႏွာႀကီးႏွင့္ လိပ္ျပာကိုၟကည့္လာရာ ေအးရဲ႕ပုခုံးကိုပုတ္‌ေပးၿပီး စိတ္ေအးေအးထားရန္ ႏွစ္သိမ့္လိုက္သည္။


"ေဂ်ာက္!!!"


တံခါးကိုဆြဲ ဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့အခ်ိန္ကိုက္

ျဖစ္ေနသလားမသိ သတို႔သားႏွင့္ သတို႔သမီးက အတူရွိေနၟကေလသည္။


"ငါ့ကို သစၥာေဖာက္ၿပီး သိပ္ေပ်ာ္ေနၟကတယ္ေပါ့ေလ.."


"ဟင္..မင္း..ေအးေအးေအာင္.."


တိုင္ပင္ေတြေတာ့လြဲကုန္ပါၿပီ။ လိပ္ျပာ မတားလိုက္ႏိုင္ခင္မွာပဲ ေအးေအးကေပါက္ကြဲေနေလၿပီ။

မတတ္ႏိုင္ဘူး လိပ္ျပာလည္းမီးစင္ၟကည့္ကရမွာပဲ။


"ေအး..မင္းဒီအခန္းထဲကို ဘာလာလုပ္တာလဲ..မင္းနဲ႔ ငါ့ဇာတ္လမ္းကျပတ္သြားၿပီေနာ္..

မေကာင္းတတ္လို႔ မင္းဆီကိုဖိတ္စာအေရာက္ပို႔လိုက္တာ.."


"ဘာ!!!မေကာင္းတတ္လို႔..ျပတ္ၿပီ..ဟုတ္လား..

ငါရင္ထုၿပီးပဲရယ္လိုက္ခ်င္တယ္..ငါ့မွာေတာ့..သူအလုပ္ေတြပင္ပန္းေနလို႔ပါ..သူ႔စာနဲ႔သူလုံးပန္းေနလို႔ပါနဲ႔..အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖည့္ေတြးေပးခဲ့တာ..ေနာက္ဆုံးေတာ့..

သစၥာေဖာက္ခံလိုက္ရတာပဲအဖက္တင္တယ္..

ေျပာစမ္းပါအုံး ငါနင့္အေပၚမွာဘာေတြမ်ားအမွားလုပ္လို႔..ငါ့ကိုပစ္ၿပီး..ဒီေကာင္မေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားရတာလဲ..ဟမ္.."


"ဟဲ့..နင္ဘယ္သူ႔ကိုေကာင္မလို႔ေျပာတာလဲ.."


"ဟဲ့..နင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းကိုထိရဲရင္ထိၟကည့္ေနာ္..

တိုက္ကြမ္ဒိုခါးပတ္အနက္ကို အလကား အားယားၿပီး ယူထားတာမဟုတ္ဘူး..သိဖို႔.."


လိပ္ျပာက လူေကာင္ေသးေပမဲ့ အရပ္က ငါးေပ ေလးလက္မျဖစ္တာေၟကာင့္ ထိုမိန္းကေလး၏အေရွ႕မွ ခပ္မိုက္မိုက္ပိတ္ရပ္လိုက္ရာ သူနဲနဲေတာ့လန႔္သြားပုံရသည္။


"မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ႏွင္းကို ဘာမွမလုပ္ၟကနဲ႔ေနာ္..

ဒီမွာေအးေအး..အေနေဝးရင္ ေသြးေအးသြားတယ္ဆိုတဲ့စကားကို မင္းၟကားဖူးမွာပါ..

မင္းနဲ႔ငါက အြန္လိုင္းမွာပဲဆုံတာမ်ားေတာ့ မင္းမွာအျခားတစ္‌ ေယာက္ရွိ‌ေနရင္လည္းငါမသိႏိုင္ဘူးေလ..

စကားမေျပာရတဲ့ရက္ေတြမ်ားၿပီး ၟကာလာေတာ့

ငါတို႔ျပတ္သြားၿပီလို႔ထင္ခဲ့တာ မင္းဘက္ကမျပတ္ႏိုင္တာေတာ့..ငါမတတ္ႏိုင္ဘူး..အခုငါလည္းဘ၀အသစ္စေတာ့မွာမို႔..

မင္းလည္းမုဒိတာပြားႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ..

ငါ့ကိုထပ္မေမွ်ာ္ကိုးပါနဲ႔ေတာ့.."


"အမယ္ေလး..ေျပာတတ္လိုက္တဲ့ ပါးစပ္ေလး...

ေ႐ႊခ်ထားဖို႔ေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္.."


ငိုသံပါႀကီးႏွင့္ ေျပာေနတဲ့ေအးကိုၟကည့္ရင္းလိပ္ျပာေတာင္ ငိုခ်င္လာသည္။


"နင့္ဟာမလို..၂၄နာရီ နင့္အနားမွာပတ္ခြၜဲႏွပ္ခြၜဲေျပာမေနႏိုင္တာ ဘာေၟကာင့္လဲ..နင္ဟိုမွာေက်ာင္းေအးေအး ေဆးေဆးတတ္ႏိုင္ဖို႔..

အျခားေက်ာင္းသားေတြၟကားမွာ

နင္မ်က္ႏွာငယ္မွာဆိုးလို႔..နင့္အေဆာင္စရိတ္၊စားဖို႔ေသာက္ဖို႔၊နင္၀တ္ဖို႔အတြင္းခံဖိုးကအစ ငါ့မွာကုန္း႐ုန္းရွာေနရတာ..နင္သိရဲ႕လား"


စကားေျပာရင္း ေအးေအးငိုခ်လာရာ လိပ္ျပာေအးေအးရဲ႕ပုခုံးကို ထိန္းကိုင္ေပးထားလိုက္သည္။


"နင္...အီဟီး..နင္ကဟိုမွာေက်ာင္းေအးေဆးတတ္ေနတဲ့အခ်ိန္..ငါ့မွာေတာ့ ဂ်ပန္သင္တန္းေက်ာင္းတစ္ခုၿပီးတစ္ခုကို တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ေခြၜးဒီးဒီးက်ေအာင္..ကူးကလန္ခတ္ေနရတာ..

အဟင့္..အိပ္ခ်ိန္ေလးပဲ..ငါ့မွာနားရတယ္..

အဲ့ေတာ့ဘယ္မွာလည္း ငါနင္နဲ႔စကားေျပာဖို႔အခ်ိန္..

အခ်ိန္ရျပန္ေတာ့လည္း..ဟိုအလုပ္

ရႈပ္တယ္..ဒီအလႈပ္ရႈပ္တယ္အေၟကာင္းျပၿပီး..ငါနဲ႔စကားေျပာဖို႔ေတာင္ နင္အခြင့္အေရးေပးခဲ့လို႔လား..

ဒါေတြကို ငါကမသိပဲ အ႐ူးမႀကီးလို ငါတို႔အနာဂတ္ေရွ႕ေရးအတြက္ေတြးၿပီး..ႀကိဳးစားေနခဲ့တာ..

ေနာက္ဆုံးေတာ့..ငါရွာေပးသမွ်ကိုအေျခတည္ၿပီး နင့္ဟာမနဲ႔မဂၤလာအႀကီးအက်ယ္ေတာင္ ေဆာင္လိုက္ေသးတယ္ေပါ့ ..

လူယုတ္မာ..တစ္ကိုယ္ေကာင္းသမား..

ေအာက္တန္းစား..အီဟီး..နင္ကဒါနဲ႔ပဲထိုက္တန္တယ္.."


"ျဖန္း!!!"


"နင္လက္မပါနဲ႔..ေအးေအး..ၿပီးခဲ့တာေတြကိုလည္း ဂုဏ္ယူၿပီးလာ႐ြတ္ျပမေနနဲ႔..နင္သာသူ႔ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္ရင္ သူအခုေပ်ာ္ေနတာ နင္ေက်နပ္ရမွာေပါ့..

ကိုယ္မရႏိုင္တဲ့အရာကို..လိုက္ျဖတ္စီးေနတာ..နင္သူ႔ကိုတကယ္မခ်စ္လို႔ပဲ.."


သက္ႏွင္းေမဆိုတဲ့မိန္းမက အ႐ိုက္ခံလိုက္ရတဲ့သူ႔လင္အေရွ႕မွ လက္တကားကားႏွင့္ ေျပာေနေလရာ လိပ္ျပာလည္း ငိုေနတဲ့ ေအးရဲ႕အေရွ႕မွ ခါးေထာက္ၿပီးရပ္ပစ္လိုက္သည္။


"အဟက္..ဘာတဲ့..တကယ္ခ်စ္ရင္ သူေပ်ာ္ေနတာျမင္ရင္ေက်နပ္ဟုတ္လား..ဟဲ့ေကာင္မ..အဲ့စကားကို နင္ကေလးတစ္ဒါဇင္ေလာက္ေမြးၿပီးရင္..

နင့္လင္ ေနာက္မီးလင္းေတာ့မွ ေျပာဟဲ့..

အဲ့အခ်ိန္က်ရင္..ေျပာရဲလား..

ရွင္ႀကိဳက္သေလာက္မယားငယ္ေနပါ..

ကြၜန္မေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးထိုင္ၟကည့္ေနပါ့မယ္ဆိုၿပီး..ဟမ္..ေျပာရဲလား.."


"ဟဲ့..အေျခအေနကမတူဘူးေလ..နင္စကားကိုကပ္ၿပီးမေျပာနဲ႔.."


"ဘာလို႔မတူရမွာလဲ အတူတူပဲ မိဘေတြေတာင္ သားသမီးအေပၚမွာေပးဆပ္ရသေလာက္ မေမွ်ာ္မွန္းပါဘူးပဲဘယ္‌ေလာက္ေျပာေျပာ အသက္အ႐ြယ္ရလာရင္ သားသမီးရဲ႕သိတတ္မႈေလးတစ္ခုကေတာင္ သူတို႔ကိုပီတိျဖစ္ေစတယ္..

အခုကယူေတာင္မယူရေသးတဲ့ သူစိမ္းတစ္ေယာက္အေပၚကို ခ်စ္လြန္းလို႔အရာခပ္သိမ္းျမႇဳပ္ႏွံထားခဲ့တာ ေနာက္ဆုံးေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ကတစ္ခုတည္းရယ္ အဲ့ဒါေငြေၟကးလည္းမဟုတ္ဘူး၊ရမ၌က္ကိစၥလည္းမဟုတ္ဘူး ..

သူကကိုယ့္ကို အျမတ္တႏိုးျပန္ခ်စ္တာကို ခံခ်င္ၟကလို႔..ကိုယ္သူ႔ကိုခ်စ္သေလာက္ ျပန္အခ်စ္ခံရခ်င္လို႔ဟဲ့..ၿပီးခဲ့တာေတြကို လာ႐ြတ္ျပမေနနဲ႔လို႔ဆိုရေအာင္..သူကိုယ္တိုင္အနစ္နာခံခဲ့တာေတြေလ..သူ႔မွာေျပာျပပိုင္ခြင့္အျပည့္ရွိတယ္..ဒီမွာသက္ႏွင္းေမ..

နင္ၿမဲၿမဲမွတ္ထား..ႏွစ္ေတြအမ်ားႀကီးေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ေအးေအးကို ရည္းစားဘ၀မွာ ပစ္ခ်ထားခဲ့ႏိုင္ရင္..

အခုေတြ႕ အခုႀကိဳက္ခဲ့တဲ့နင့္ကို လင္မယားဘ၀မွာပစ္ခ်မထားခဲ့ပါဘူးလို႔ သူႀကိမ္ေျပာရဲသလား ေမးၟကည့္လိုက္ပါအုံး.."


"လိပ္ျပာျဖဴ..မင္း..."


"ေဝျမင့္..နင္ငါ့သူငယ္ခ်င္းကို ဘာမွလာေျပာစရာမလိုဘူး..သစၥာေဖာက္ေကာင္ရဲ႕.."


"ေအာင္မာ..ေရွ႕တိုးရဲတိုးလာစမ္းပါ..

လိပ္ျပာျဖဴအေၟကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိသြားေစရမယ္..မေၟကာက္တတ္လို႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲလာတာေနာ္.."


မိတ္ကပ္အခန္းေလးထဲမွာေတာ့ စကားအေျခ

အတင္ျဖစ္ေနၟကသည္မွာ ၟကားေနရသူမိတ္ကပ္လိမ္း‌ေပးမဲ့ မာမီေတြေတာင္ သတို႔သားႏွင့္ သတို႔သမီးကို ႏွာေခါင္းရႈံ႕ကုန္ၟကသည္။


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


"အားလုံးပဲ..ခဏေလာက္အာ႐ုံဆိုက္ေပးၟကပါရွင္.."


မဂၤလာစင္ျမင့္ေပၚသို႔ မ်က္ႏွာဖုံးတပ္ၿပီး

ေလာ္စပီကာႏွင့္ေအာ္လိုက္သည့္ သဲႏုေၟကာင့္ သတို႔သား၊သတို႔သမီး၏မိဘမ်ားတင္မကပဲ ဧည့္သည္ေတြအကုန္လုံးကပါ စင္ျမင့္ေပၚသို႔ ဝိုင္းၟကည့္ကုန္ၟကေလသည္။


လူေတြအားလုံး၏အာ႐ုံဟာ သူမဆီမွာစုၿပဳံးလာတာေသခ်ာေတာ့မွ သူမကစကားဆက္ေလသည္။


"အားလုံးပဲ..ကြၜန္မပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေလာက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..ဒီပုံျပင္ေလးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့‌ ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္ကေန စတင္ခဲ့တာပါ အဓိကဇာတ္လိုက္ကေတာ့ ေဟာဒီ့မဂၤလာပြဲရဲ႕သတို႔သားေဝျမင့္ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးဇာတ္ေကာင္ကေတာ့ ကြၜန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းပါ..သူတို႔အတြဲဟာ တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္ကတည္းက တြဲခဲ့ၟကတာပါ အသက္၁၉ႏွစ္အ႐ြယ္မွာ ေဝျမင့္ကဂ်ပန္မွာေက်ာင္းသြာတက္ဖို႔ထြက္သြားခဲ့ပါတယ္..သူ႔ရဲ႕မိဘေတြကမတတ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ျပန္ေခၚေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၜန္မသူငယ္ခ်င္းက သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ ေန႔မနား၊ညမနားအလုပ္‌ေတြလုပ္ၿပီး သူ႔ခ်စ္သူကိုအလုံးစုံေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တဲ့အထိ အခ်စ္ႀကီးခဲ့တာပါ..လမ္းခြဲျပတ္ဆဲခဲ့ျခင္းမရွိပဲ ေဝျမင့္က အျခားမိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထက္ေတာ့မဲ့ကိစၥကို လက္ထက္ခါနီးတစ္ရက္အလိုမွ ကြၜန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းခမ်ာ သိခြင့္ရခဲ့တာပါ..ကြၜန္မသူငယ္ခ်င္းေနရာမွာ ရွင္တို႔သားသမီး၊ရွင္တို႔သူငယ္ခ်င္း၊ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမသာဆို ဘယ္လိုခံစားၟကရမလဲရွင္ ကြၜန္မဒီစင္ေပၚကိုတက္လာရတဲ့ရည္႐ြယ္ခ်က္ကလည္း ကြၜန္မရဲ႕ညီမတစ္ေယာက္လိုခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ခံျပင္းလြန္းလို႔ပါ.."


ထိုအခ်ိန္မွာသဲႏုက သူဇာ့ကိုမ်က္ရိပ္လွမ္းျပလိုက္သည္။

သူဇာက လက္ပ္ေတာ့ခလုတ္ကိုတစ္ခ်က္ႏွိပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ လူရႈပ္ေနခ်ိန္မွာ ဆင္ထားသည့္ပ႐ိုဂ်က္တာမွတစ္ဆင့္ စင္ေနာက္က ပိတ္ကားထက္မွာ ေဝျမင့္ႏွင့္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတူတြဲ႐ိုက္ထားသည့္ ပုံေပၚလာေလသည္။

ထိုမိန္းကေလးရဲ႕မ်က္ႏွာကိုေတာ့ မျမင္ႏိုင္ေအာင္ဝါးထားေလသည္။


"ဒါကကြၜန္မသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေဝျမင့္ခ်စ္ႀကိဳက္တုန္းကအတူ႐ိုက္ထားခဲ့တဲ့အမွတ္တရပုံေတြပါ.."


ထို႔ေနာက္ ပိတ္ကားထက္မွာ ေဝျမင့္ႏွင့္ေအးေအးတို႔စကားေျပာထားခဲ့တဲ့ စခရင္ေရွာ့တ္ေတြရယ္ ေအးေအးမွ ေဝျမင့္ဆီသို႔ ႏွစ္စဥ္၊ႏွစ္တိုင္း‌ေငြလႊဲခဲ့ေသာအေထာက္အထားေတြကို တစ္ပုံၿပီး တစ္ပုံခ်ျပလာေလသည္။


ထိုအခ်င္းအရာကို တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္းဖုန္းမ်ားျဖင့္ အမိအရ မွတ္တမ္းယူေနၟကသည္။


"ဒီလိုခ်ျပရခ်င္းရည္႐ြယ္ခ်က္က ..

ဒီေငြေတြကိုျပန္လိုခ်င္လို႔မဟုတ္သလို..

ကြၜန္မသူငယ္ခ်င္းနဲ႔သူ႔ကိုလည္းျပန္ေပါင္း‌စည္းေစခ်င္လို႔မဟုတ္ပါဘူး..

မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အဆုံးထိခ်စ္မေပးႏိုင္ပဲ ၊ကတိေတြတည္မေပးႏိုင္ပဲ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ျခဴစားခဲ့သမွ်အတြက္ ေလွ်ာ္ေၟကးအေနနဲ႔ ဒီလူယုတ္မာရဲ႕အေၟကာင္းကို လူေတြကိုသိေစခ်င္တာပါ..

ေနာက္တစ္ခုက သတို႔သမီးရဲ႕မိဘေတြကိုသတိေပးခ်င္တာပါ ကိုယ့္သမီးကိုလက္ထပ္ၿပီးမွေနာင္တမရေစခ်င္ပါနဲ႔လို႔..သတို႔သမီးကိုအမ်ားႀကီးမေျပာခ်င္ေပမဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ခ်စ္သူကိုမွ ဘာလို႔လက္ထက္ခ်င္ရတာလဲလို႔ေမးခ်င္ပါတယ္..အားလုံးပဲ ကြၜန္မကိုခြင့္ျပဳၟကပါအုံး.."


တစ္ဖက္မွာေတာ့ လိပ္ျပာထံသို႔ သဲႏုဆီမွ ဖုန္း၀င္လာ၍ကိုင္လိုက္သည္။


"ဟယ္လိုသဲႏု အေျခအေနဘယ္လိုလဲ.."


"သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးရဲ႕ မိသားစုဘက္ကေတာ့ ၟကည္ျပာစီစဥ္ေပးထားတဲ့ လူေတြေၟကာင့္ ငါတို႔ကိုပါးလာခ်လို႔မရဘူး နင္နဲ႔ေအးေအးသာထြက္လာခဲ့လိုက္ေတာ့..ဟိုတယ္ေရွ႕မွာ ၟကည္ျပာ့ကားေစာင့္ေနတယ္.."


"တူ..တူ.."


ဖုန္းက်သြားသည္ႏွင့္ လိပ္ျပာေအးေအးကိုအတင္းလက္ဆြဲၿပီး အခန္းထဲမွထြက္လာလိုက္သည္။


"အာ့..ေတာင္းပန္ပါတယ္.."


ထြန္းေဝမွာ မိမိကို၀င္တိုက္သြားသည့္ေကာင္မေလး၏အသံေၟကာင့္ ေသခ်ာၟကည့္လိုက္မိရာ လိပ္ျပာျဖဴ‌ျဖစ္ေနေလသည္။


သူ႔ရဲ႕အခ်စ္ဩးျဖစ္သလို သူႏိုင္ငံျခားကိုထြက္သြားရတဲ့ေၟကာင္းအရင္းက သူမေၟကာင့္ဆိုရင္ မွားႏိုင္မည္မထင္ပါ။


ႏႈတ္ဆက္ရန္ျပင္လိုက္ေပမဲ့ သူမကလွစ္ခနဲဆို ေပ်ာက္သြားေလသည္။


"လိပ္ျပာျဖဴ..မင္းအခုဘာေတြလုပ္ေနလဲ ငါ့ကိုျငင္းခဲ့တဲ့မင္းက အခုအိမ္ေထာင္ေတြဘာေတြက်ေနၿပီလား.."


လိပ္ျပာျဖဴတို႔အဖြဲ႕ကေတာ့ တိုက္ခန္းကိုျပန္ေရာက္ၟကသည္ႏွင့္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၟကည့္ၿပီး ေက်နပ္ေနၟကေလသည္။


"လိပ္ျပာ အကယ္၍ သူတို႔ကမေက်နပ္လို႔ျပႆနာရွာလာရင္ေရာ.."


"ကိုယ္လုပ္ရင္ ကိုယ္ခံရဲရမယ္သဲႏု ..ငါကေတာ့လုံး၀မေၟကာက္ဘူး နင္တို႔အားလုံးက ငါ့အတြက္အေရးပါတဲ့လူေတြပဲ နင္တို႔အတြက္ ငါ့ဘ၀တစ္ခုလုံးကိုလဲေပးႏိုင္တယ္.."


လိပ္ျပာရဲ႕စကားေၟကာင့္ က်န္တဲ့ေလးေယာက္လုံး တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၟကည့္ၿပီး အားတက္သြားၟကသည္။

ၿပီးေနာက္ လိပ္ျပာကိုအကုန္စုၿပဳံလာဖက္ၟကေလသည္။


"ဒါနဲ႔ လိပ္ျပာ နင္တကယ္ပဲတိုက္ကြမ္ဒိုတက္တာလား.."


"ဟဲ..ဟဲ ေၟကာက္မလားလို႔ ေျခာက္ၟကည့္တာပါ..

တိုက္ကြမ္ဒိုမေျပာနဲ႔ လက္သီးေတာင္ေျဖာင့္ေအာင္မထိုးတတ္ဘူး..."


"ဟား..ဟား..လိပ္ျပာကေတာ့ေဟ့..."


#စာေရးသူ_ေဆာင္း‌ေငြ႕ေဝ

#ေဆာင္းေငြ႕ေဝရဲ႕၀တၳဳမ်ားPageမွတင္ဆက္သည္


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


အဲ့လိုပဲ ေျခာက္တတ္ရတယ္😀😀😀


ထြန္းေဝနဲ႔ လိပ္ျပာနဲ႔ေတာ့ ေတြ႕ၿပီေနာ္




========================================================================


🊋 ခ်စ္လိပ္ျပာေလး တဝဲလည္လည္🊋

                             á€¡á€á€”္း၁၂


"အင္း...."


လက္ပ္ေတာ့အေရွ႕မွာ အလုပ္ထိုင္လုပ္ရတာၟကာလာေတာ့ ခႏၶာတစ္ခုလုံးေညာင္းလာ၍ လိပ္ျပာအေၟကာအျခင္ဆန႔္ထုတ္လိုက္သည္။


႐ုံးခန္းထဲသို႔ မ်က္လုံး ေဝ့ၟကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ႏွာတည္ႀကီးႏွင့္အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူ႔ကိုျမင္ရေလသည္။


ဒီေလာက္ေခ်ာေမာတဲ့မင္းသားေလးက IQေရာEQပါျမင့္လြန္းေနတာေတာ့ အံ့ဩစရာေကာင္းလြန္းသည္။

စဥ္းစားေနမိတာက သူ႔လိုအသက္၂၄ႏွစ္အ႐ြယ္ေရာက္ရင္ လိပ္ျပာဘာေတြမ်ားလုပ္မိမွာပါလိမ့္။ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ႔႐ုံးခန္းအေရွ႕မွာ တဝဲဝဲလည္ေနရတဲ့ PAလိပ္ျပာပဲျဖစ္ေနအုံးမွာပါ။


"တီ..တီ.."


ႀကိဳးဖုန္းမွျမည္သံလာလို႔ လိပ္ျပာေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။႐ုံးခန္းအေရွ႕မွာထိုင္ေနတာကိုမ်ား တံခါးေလးဖြင့္ၿပီး ေခၚလိုက္ရင္လဲရတဲ့ဥစၥာ ႀကီးက်ယ္လိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႔။


"ဟယ္လို..သူေဌး.."


"လိပ္ျပာျဖဴ...႐ုံးခန္းထဲခဏလာခဲ့ပါအုံး..."


"ဟုတ္ကဲ့ သူေဌး..."


႐ုံးခန္းထဲသို႔ ၀င္လိုက္ေတာ့လိပ္ျပာကိုၟကည့္မေနပဲ သူလုပ္စရာရွိတာလုပ္ေန၍ ခုံကိုနဲနဲေခါက္လိုက္မွ ေမာ့ၟကည့္လာသည္။


"ဟို သူေဌး လိပ္ျပာဘာလုပ္ေပးရမလဲ.."


"ေရာ့ ဒီဖိုင္လ္ေတြကို UDCကအတြင္းေရးမႉး

အိမ့္သက္ဆီကိုသြားေပးလိုက္ CEOဘုန္းျမတ္ကေပးခိုင္းလိုက္တယ္လို႔ေျပာ ၿပီးရင္သူ ေပးလိုက္တဲ့

ဖိုင္လ္ေတြနဲ႔ မမ္မိုရီစတစ္ခ္ေတြလည္းယူလာခဲ့..

ဒါ႐ိုက္ဘာ ကိုေအာင္ကို ေခၚသြား..UDCကိုသူသိတယ္.."


"ဟုတ္ကဲ့...လိပ္ျပာအခုပဲသြားလိုက္ပါ့မယ္.."


"အင္း..."


ေျပာခ်င္တာေျပာၿပီး သူ႔လုပ္စရာရွိတာဆက္လုပ္ေန၍ လိပ္ျပာလည္း ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ ႐ုံးခန္းထဲမွ ဖိုင္လ္ေတြယူၿပီးထြက္လာလိုက္သည္။


UDCကုမၾဏီရဲ႕အေရွ႕မွာ ကားရပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ လိပ္ျပာအဖို႔ အံ့ဩလြန္းလို႔ ေမး႐ိုးေတာင္ေအာက္ျပဳတ္က်မတတ္ပါပဲ။


"ဒါဆို သူကUDCရဲ႕ CEOဆိုတာ ဒီ

Universal Development Co.,Ltd. ကိုေျပာတာေပါ့.."


အေဆာက္အညးႀကီးက ဆယ့္ႏွစ္ထပ္ျဖစ္ၿပီး

တကယ့္ကိုေခာတ္မွီခမ္းနားလြန္းပါသည္။

UDCဆိုတာ brand ေပါင္းမ်ားစြာ၊လူသုံးကုန္ပစၥည္းမ်ားစြာရဲ႕ မိခင္ႀကီးလို႔ေျပာရမလိုပင္။


လုံး၀နာမည္မရေသးတဲ့စြန္႔ဩးတီထြင္သူေတြရဲ႕ ထုတ္ကုန္ေတြကိုအရင္းအႏွီးမတည္ေပးၿပီးUniversဆိုတဲ့ သူ႔ရဲ႕အမွတ္တဆိပ္နဲ႔ေပါင္းလိုက္ၿပီး ေဈးကြက္ထဲျဖန႔္လိုက္တာနဲ႔ အမ်က္အစြန္းေတြ၊ေအာင္ျမင္မႈေတြအမ်ားႀကီး ရေနတဲ့ကုမၾဏီျဖစ္သည္။


ဒီမွာအလုပ္လုပ္ၟကတဲ့လူေတြဟာ စီမံခန႔္ခြဲမႈႏွင့္ ေဈးကြက္စီးပြားေရးအေၟကာင္း ဖြတ္ညက္‌ေၟကေနတဲ့ တကယ့္ဆရာႀကီးေတြ စုေဝးေနရာဌာနႀကီးေပါ့။


စည္းစနစ္အရမ္းႀကီးၿပီး ဖိအားမ်ားသေလာက္ ေတာ္႐ုံပညာအရည္အခ်င္းႏွင့္လည္း အနားကပ္ႏိုင္မဲ့ ေနရာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ လိပ္ျပာကိုယ္ေတြ႕ပါ။

UDCမွာ အလုပ္တစ္ခါလာေလွ်ာက္လိုက္တာ သိမ္ငယ္စိတ္ေတာင္ ၀င္သြားရသည္အထိျဖစ္ခဲ့မိတယ္။

လာေလွ်ာက္တဲ့လူေတြက ကိုယ့္ထက္အရည္အခ်င္းျပည့္မွီေနတဲ့ လူေတြခ်ည္းျဖစ္ေနခဲ့သည္ေလ။


"ဟို..အ‌တြင္းေရးမႉးအိမ့္သက္ဆီသြားခ်င္လို႔ပါ CEOဘုန္းျမတ္က လႊတ္လိုက္တာပါ.."


ကုမၾဏီ ဂိတ္ေဆာင့္ေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳးရွင္းျပရတာႏွင့္မၿပီးေသးပဲ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာမွာထိုင္တဲ့ ၀န္ထမ္းကပါ လိပ္ျပာကို နဖူးကေန ေျခမအထိအေခါက္တစ္ရာေလာက္ လွိမ့္ၟကည့္ေနျပန္သည္။


"ဒီမွာ!!!"


"အမယ္ေလး..ျဖည္းျဖည္းေအာ္ပါ.."


"မဟုတ္ပါဘူး အလုပ္ကိစၥကအေရးႀကီးေနရတဲ့ၟကားထဲ အခ်ိန္မွီျပန္မေရာက္ရင္ သူေဌးကေကာလိမ့္မယ္ရွင့္..မအိမ့္သက္ကိုသာအျမန္ ေခၚေပးပါရွင္..."


လိပ္ျပာခပ္မာမာေျပာလိုက္ေတာ့ ထိုမိန္းကေလးက ရယ္က်ဲက်ဲလာလုပ္ျပေလသည္။

သူ႔ပုံစံကိုၟကည့္ရတာ အခုထိလိပ္ျပာကိုယုံေသးပုံမေပၚေပ။

သို႔ေပမဲ့ သူမ ဖုန္းဆက္အေၟကာင္းၟကားေပးတာေၟကာင့္ ခဏအၟကာမွာအတြင္းေရးမႉးအိမ့္သက္ေရာက္လာ‌ေလသည္။


"ဒါနဲ႔ ဆရာ့ရဲ႕PAဆိုတာလား.."


"ဟုတ္ကဲ့..ဒီမွာပါ..သူေဌးေပးလိုက္တဲ့ ဖိုင္လ္ေတြ.."


ထိုအမ်ိဳးသမီးကလည္း လိပ္ျပာကိုေစ့ေစ့စပ္စပ္ၟကည့္လာျပန္သည္။

ထို႔ေနာက္ ဖိုင္လ္တြဲေတြ၊မမ္မိုရီစတစ္ခ္ေတြျပန္ေပးကာ ေနရာမွေပ်ာက္ကြယ္သြားေလသည္။

သူမကိုလည္း လိပ္ျပာအေသအခ်ာၟကည့္မိပါတယ္။


CEOရဲ႕အတြင္းေရးမႉးကလည္း ႏိုင္ငံျခားမင္းသမီးလို အရပ္ႀကီးေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းႏွင့္ တကယ္ကိုၟကည့္ေကာင္းလြန္းသည္။


စပ္စုခ်င္စိတ္ကလည္း ထိန္း၍မရသည္မို႔ ေကာင္တာမွအမ်ိဳးသမီးဆီသို႔ ျပန္သြားၿပီး မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးလိုက္သည္။


"ခုဏက ေလာေနတာနဲ႔ နာမည္ေတာင္မေမးလိုက္ရဘူး "


"ေအာ္...ကြၜန္မနာမည္က နီလာေ႐ႊပါ.."


".အဟင္း နာမည္ေလးကလွသလို လူကလည္းလွတယ္ေနာ္.."


အမွန္ေတာ့ ထိုမိန္းကေလးက အသားျဖဴျဖဴ ခပ္၀၀ေပမဲ့ ေလာကြပ္မျပဳရင္ ကိုယ္ေမးခ်င္တာေမးဖို႔ရာ ခက္ခဲမွာေသခ်ာသည္။


"ဒါနဲ႔ ခုဏက မအိမ့္သက္ဆိုတာ သူတို႔ကလစာဘယ္ေလာက္ရလဲဟင္ ..စပ္စုတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ သူေဌးရဲ႕အတြင္းေရးမႈးအေၟကာင္းနဲနဲသိထားခ်င္လို႔..အဟင္း.."


နီလာေ႐ႊဆိုသည့္ အမ်ိဳးသမီးသည္ ေဘးဘီကိုေဝ့ဝဲၟကည့္လိုက္ၿပီး တိုးတိုးေလးလာကပ္ေျပာေလသည္။


"CEO ဘုန္းျမတ္မွာ အတြင္းေရးမႉးကႏွစ္ေယာက္ေတာင္ရွိတာ အိမ့္သက္နဲ႔ မဒီလႈိင္တဲ့..ႏွစ္ေယာက္လုံးက ႏိုင္ငံျခားကနာမည္ႀကီး တကၠသိုလ္ေတြမွာေက်ာင္းၿပီးထားၟကတာတဲ့..အရင္က စကၤာပူ႐ုံးခ်ဳပ္မွာအလုပ္လုပ္တာ အခုCEOအသစ္တက္ေတာ့မွသာ ျမန္မာကို‌ေရာက္လာၟကတာ..

ဘယ္သူ႔မွသြားမေျပာနဲ႔ေနာ္ အဲ့ႏွစ္ေယာက္က လုပ္ငန္းရွင္ေတြအေရွ႕မွာသာ ၿပဳံးၿဖီးေနတာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္အခ်င္းခ်င္းဆို တကယ့္မာနခဲေတြ..လစာကေတာ့ ေဒၚလာနဲ႔ေတာင္ရတာတဲ့ အတိအက်ေတာ့ နီလာလဲ မသိဘူး.."


လိပ္ျပာအဖို႔ထိုင္ၿပီးသာငိုလိုက္ခ်င္ပါသည္။

သူမ်ားေတြ ေဒၚလာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္လစာက၁၀သိန္းေတာင္မျပည့္ပါလား။

ကြာျခားလိုက္တဲ့ဘ၀ေတြ။


"ေအာ္..ဒါနဲ႔CEOအသစ္ဆိုတာ ဟိုဘုန္းျမတ္သူရကိုေျပာတာလား.."


"သိပ္မွန္တာေပါ့ အရင္CEOအေဟာင္းျဖစ္တဲ့ ဩးဘုန္းျမတ္ရဲ႕အေဖက အခုစကၤာပူမွာ ကားမေတာ္တဆမႈနဲ႔ ကိုမာ၀င္ေနတာတဲ့ နီလာလည္းအဲ့ေလာက္ပဲသိတယ္ က်န္တာေတာ့သိပ္မသိဘူး.."


သိပ္မသိလို႔သာပဲ သူေျပာတာနဲ႔တင္ေတာ္ေတာ္စုံေနၿပီ။


"လိပ္ျပာေနာက္ထပ္သိခ်င္တာကေလ ခုဏတုန္းက မအိမ့္သက္ကလိပ္ျပာကို ဘာလို႔အဲ့ေလာက္ထူးဆန္းသလို ၟကည့္ေနတာလဲ.."


"အဲ့ဒါကေတာ့ သူတင္မဟုတ္ဘူး ကြၜန္မလဲထူးဆန္းေနတာပဲေလ.."


"ဘယ္လို.."


နီလာေ႐ႊသည္ လိပ္ျပာကိုအားနာသလိုပုံေလးႏွင့္ ၿပဳံးျပလာေလသည္။


"အဲ့ဒါကေတာ့ ညီမလို ကေလး႐ုပ္နဲ႔ ေကာင္မေလးက CEOရဲ႕PAဆိုေတာ့ အိမ့္သက္တို႔ေတာ့မသိဘူး နီလာဆို အခုထိကိုမယုံႏိုင္ေသးတာ ေနာက္ၿပီးသူေဌးက ဒီကရွယ္ရာရွင္အခ်ိဳ႕နဲ႔သိပ္မတည့္ေတာ့ အျခားမွာပဲ႐ုံးထိုင္ၿပီး လတ္မွတ္ထိုးစရာရွိတာေတြ၊အခ်က္လတ္ဖိုင္လ္‌ေတြကို သူ႔အတြင္းေရးမႉးေတြကပဲ သြားယူေပးရတာေလ အခုကပထမဦဆုံးPA

အေနနဲ႔ ညီမကေရာက္လာေတာ့ CEOနဲ႔ညီမနဲ႔မ်ား တစ္ခုခု.."


"ဟာ..မနီလာေ႐ႊရယ္ အဲဒီ့လူႀကီးနဲ႔ကြၜန္မနဲ႔ကေလ လူ႔ျပည္ကအပ္တစ္စင္းနဲ႔ ျဗမ၌ာ့ျပည္ကအပ္တစ္စင္းလို ဘယ္ေတာ့မွထိလာမွာမဟုတ္ဘူးလို႔မွတ္ပါရွင္ ..ကဲကြၜန္မသြားၿပီ.."


လိပ္ျပာလည္း အျပတ္ေခ်ပခဲ့ၿပီး UDC

အေဆာက္အညးႀကီးထဲမွ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

တကယ္တမ္းက လိပ္ျပာရဲ႕႐ုပ္ရည္ေၟကာင့္ဆိုေတာ့ နဲနဲေက်နပ္ေနမိသည္။


နီလာေ႐ႊမွာေတာ့ CEOကို လူႀကီးဆိုၿပီးသုံးႏႈန္းသြားသည့္ ေကာင္မေလးကိုအံ့ဩ‌ရင္းသာက်န္ခဲ့ေတာ့သည္။


"ေအာ္ ဒီေလာက္ဥစၥာေပါ ႐ုပ္ပါေခ်ာၿပီး အရာရာျပည့္စုံေနတဲ့လူနဲ႔ ဖူးစာမဆုံခ်င္တဲ့သူလည္း ရွိေသးတာပဲေနာ္ ငါဆို အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ ခ်စ္သူအခါတစ္ရာေလာက္ ျဖစ္ၿပီးေနၿပီ..."


🌌🌌🌌🌌🌌🌌🌌🌌🌌🌌🌌


လိပ္ျပာ စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးရဲ႕ အေရွ႕ကိုေရာက္ေရာက္ျခင္း ကားေပၚမွအျမန္ဆင္းလိုက္ၿပီး သူ႔႐ုံးခန္းသို႔ ေျပးရသည္။


ေဒါက္ဖိနပ္မစီးထားလို႔သာေတာ္ေတာ့သည္။ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ ေဒါက္ေခ်ာ္က်တာနဲ႔ပဲ သြားသုံးဆယ့္ႏွစ္ေခ်ာင္းဟာ လမ္းမွာတစ္ေခ်ာင္းၿပီးတစ္ေခ်ာင္းက်က်န္ခဲ့မွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲေပ။


UDCမွCEOလို႔သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး သူ႔ကိုနည္းနည္းၿဖဳံသြားတာလည္းပါတယ္။

သူကဖခင္ရဲ႕အေမြေတြကို တနင့္တပိုးရထားၿပီး မ်က္ႏွာေက်ာတင္းႏိုင္ေပမဲ့ လိပ္ျပာကသူ႔မ်က္ႏွာကိုၟကည့္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေနရတာေလ။

သူလက္ညႇိဳးတစ္ခ်က္ၫႊန္လိုက္တာနဲ႔

ရွိစုမွတ္စုအလုပ္ေလး ျပဳတ္ရခ်ည္ရဲ႕။


"ကြၜီ..."


"အမယ္ေလး..ေမာလိုက္တာ.."


အေမာတေကာနဲ႔ ကိုယ္ကသာသူ႔႐ုံးခန္းထဲမွာ ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ျဖစ္ေနတာ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာကေတာ့ အိပ္ေနလိုက္တာမ်ား သိုးလို႔ပင္။


သူ႔ခမ်ာအိပ္ေနတာေတာင္ စတိုင္လ္ပ်က္မွာဆိုးလို႔ထင္တယ္ စုံလည္ကုလားထိုင္မွာ ေနာက္မွီကိုေခါင္းေမာ့ကာမွီထားရင္း လက္ေတာင္ပိုက္ထားလိုက္ေသးတယ္။


"ေအာ္..အိပ္တာေတာင္ သူမ်ားျမင္ရင္ၟကည့္မေကာင္းမွာဆိုးလို႔ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈေတြ၊ဘာ‌ေတြနဲ႔ ပဲမ်ားၿပီးအိပ္ေနတာပါလား ..

အဟာ့..ေသရင္လည္း..."


လိပ္ျပာဆိုတာဟာေလ ေတြးလိုက္ရင္တစ္ဆုံးပင္။

နမိတ္မရွိတဲ့စကားေၟကာင့္ ကိုယ့္ပါးကိုယ္ဖြဖြခ်လိုက္ရသည္။


ဘုန္းျမတ္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြဟာ အၿပဳံးရိပ္သန္းေနမိသည္။

ညီမေလးရဲ႕ လက္ေသးေသးေလးေတြက ႏူးညံ့လိုက္တာ။ညီမေလးရဲ႕ လက္ဖဝါးျဖဴျဖဴႏုႏုေလးေတြကို သူဆုပ္ကိုင္ထားရင္း အေပၚထပ္၀ရံတာဆီသို႔ ေခၚလာခဲ့လိုက္သည္။


ညီမေလးက သူ႔ကိုခ်စ္စဖြယ္ေလးျပန္ၿပဳံးျပရင္း

"ကိုကို..မီးမီးကိုပုံလွလွေလးျဖစ္ေအာင္ဆြဲ‌ ေပးေနာ္.."ဆိုၿပီး ႏႈတ္ခမ္း‌ေတြ ဆူေထာ္ျပသည္။


ကတိေတြအထပ္ထပ္ေပးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ

ဆံပင္ကိုဂ်ိဳစြန္းေလးႏွစ္ဖက္ ခြဲစည္းထားတဲ့ ဖိုး၀႐ုပ္ေလးလိုမ်က္ႏွာေလးကို ကင္းဗတ္ေပါမွာ သူစတင္ ခဲျခစ္ေလသည္။


၁၅မိနစ္ေလာက္လည္းၟကာေရာ မုန္႔စားခ်င္တယ္၊ေရေသာက္ခ်င္တယ္ႏွင့္ အၿမီးေျမႇာက္လိုက္၊အီးေပါက္လိုက္လုပ္ျပေနသည့္ ညီမေလးကိုခဏထားခဲ့မိသည္။


မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ေရခဲေသတၱာထဲမွေခ်ာကလက္အထုပ္ႀကီးတစ္ခုကို ညီမေလးအတြက္ယူၿပီး အေပၚျပန္တက္အလာမွာေတာ့ ျမင္လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္းေၟကာင့္ သူ႔ေျခလွမ္းေတြရပ္တန႔္သြားရသည္။


"မလုပ္ပါနဲ႔..မီးမီးေၟကာက္လို႔ပါ..ကိုကိုေရ..ကိုကို..

အီဟီး..မီးမီးကို..လြတ္ေပးပါ..ေၟကာက္တယ္.."


"အား!!!!!ေၟကာက္..ေၟကာက္တယ္..

ကိုကို...ေဖေဖေရ..ကယ္ပါအုံး.."


ဘုန္းျမတ္၏ ျမင္ကြင္းထဲမွာ လူတစ္ေယာက္က

မီးမီးကို ခ်ိဳင္းကေနကိုင္ၿပီး ေလထဲမွာေျမႇာက္ခ်ီထားသည္။

ထိုလူသာ လႊတ္ခ်လိုက္ရင္ မီးမီးဟာ သုံးထပ္တိုက္ႀကီးရဲ႕ ေအာက္ဆုံးအထပ္သို႔ ျပဳတ္က်သြားမွာ ေသခ်ာတယ္။


"လႊတ္..လႊတ္..မီးမီးကိုလႊတ္လိုက္.."


မီးမီးဟာ ကိုကိုလို႔သာ တြင္တြင္ေခၚၿပီး အကူအညီေတာင္းေနရွာသည္။ကေလးဟာေၟကာက္လြန္းလို႔သူမေလးရဲ႕ ပန္းေရာင္ဂါ၀န္ေအာက္အနားစေတြေတာင္ ၟကင္ငယ္ရည္ေတြဆိုကုန္ေလၿပီ။


ဘုန္းျမတ္ဟာ ထိုလူကိုမလုပ္ဖို႔အသားကုန္ေအာ္ရင္းေျပးသြားလိုက္ေပမဲ့ ထိုလူသည္ ဘုန္းျမတ္ဘက္သို႔တစ္ခ်က္လွည့္ၟကည့္ၿပီးသာ သူ႐ူးတစ္ေယာက္လို နီေၟကာင္ေၟကာင္မ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ ၿပဳံးျပလာသည္။

ထို႔ေနာက္ မီးမီးကို သုံးထပ္တိုက္ႀကီးအေပၚမွ အညႇာအတာမဲ့စြာ တြန္းခ်ပစ္လိုက္သည္။


"အား!!!!!!!!!"


"မလုပ္နဲ႔!!!!!..ညီမေလး!!!.."


လိပ္ျပာ သူေဌးရဲ႕စားပြဲမွာ ဖိုင္လ္ေတြတင္ေပးေနစဥ္မွာပဲ "မလုပ္နဲ႔!!!"ဆိုၿပီး အသံနက္ႀကီးနဲ႔ထေအာ္လိုက္တာေၟကာင့္ ကိုယ့္ကိုေျပာတာထင္ၿပီး လန႔္ျဖန္႔ၿပီး

ဖိုင္လ္ေတြေတာင္ေအာက္ျပဳတ္က်ကုန္သည္။


"မလုပ္ပါနဲ႔!!!ညီမေလး!!!ညီမေလး!!!"


"သူေဌး..သူေဌး..အာ..အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္ေနတာထင္တယ္..သူေဌး..ထပါအုံး..."


ဘုန္းျမတ္ခမ်ာ ေသြးအိုင္ထဲမွာ ေဝဒနာမခ်ိမဆန႔္ခံစားေနရရွာတဲ့ ညီမေလးကိုေပြ႕ၿပီး ငိုေႂကြးေနမိသည္။

႐ုတ္တရက္ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးက အေမွာင္အတိဖုံးသြားၿပီး ညီမေလးရဲ႕႐ုပ္အေလာင္းဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ကြယ္ သြားသည္။

ညီမေလးရဲ႕ အရိပ္ကေလးကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ လိုက္ဖမ္းေနမိသည္။


"မသြားပါနဲ႔...ကိုကို႔ကိုမထားခဲ့ပါနဲ႔..ညီမေလး..

ညီမေလး!!!..အာ...မသြားပါနဲ႔ညီမေလးရယ္

ညီမေလး!!!!..."


"သူေဌး...အာ့!!!!"


အိပ္မက္ဆိုးေၟကာင့္ လန႔္ႏိုးသြားရာ သူ႔မ်က္ႏွာကိုလာထိေနသည့္ လိပ္ျပာျဖဴရဲ႕လက္ကို သူေဆာင့္ဆြဲလိုက္သည္။


"ရွင္!!!!!!"


လက္ကားယား၊ေျခကားယားနဲ႔ အိပ္ရင္းေယာင္ေန၍ ဘယ္လိုမွႏႈိးမရတဲ့အဆုံး ပါးကိုပိတ္တီးလိုက္မယ္လို႔ လက္႐ြယ္ေနတုံးမွာ သူ႔မ်က္လုံးႀကီးကျဖတ္ကနဲပြင့္လာၿပီး လိပ္ျပာရဲ႕လက္ကို လွမ္းဆြဲလိုက္သည္။


အရွိန္ႏွင့္သူ႔‌ ေပါင္အေပၚသို႔ထိုင္က်သြားၿပီး လိပ္ျပာရဲ႕မ်က္ႏွာက သူ႔ဘယ္ဘက္ရင္အုံေနရာကို ဖက္ကနဲ ကပ္မိလွ်က္သားျဖစ္သြားသည္။


မ်က္ႏွာျပန္ခြာလိုက္ရာ လိပ္ျပာရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းနီေတြအကုန္လုံးက သူ႔အက်ႌရင္ဘက္မွာအကုန္ကြက္က်န္ေနခဲ့သည္။

ညာလက္ကိုလည္း တအားညႇစ္ထားတာမို႔ လိပ္ျပာသူ႔ကို ေဒါသတႀကီးေမာ့ၟကည့္လိုက္ရာ သူကလည္းလိပ္ျပာကိုေဒါသတႀကီး ျပန္ဆိုက္ၟကည့္‌ေနသည္။


ဘယ္လိုလူလဲမသိဘူး နာတာကငါ ေဒါသထြက္ေနတာကသူ။


ေသခ်ာျပန္ေတြးၟကည့္မွ"ဒုကၡပါပဲ ငါအခုသူ႔ေပါင္ေပၚမွာထိုင္ေနတာလား..ၿပီးေတာ့အခုလိုပုံစံကို

တစ္ျခားလူ‌ေတြျမင္သြားရင္ေတာ့ ဒုကၡပါပဲ..သူမ်ားကိုမေကာင္းႀကံရင္ ကိုယ့္ေခါင္းကိုျပန္မွန္တတ္တယ္တဲ့..သူ႔ကိုပါး႐ိုက္ၿပီးႏႈိးမလို႔ဥစၥာ..ငါတရားခံျဖစ္ေနမွ ဒုကၡ..."


လိပ္ျပာသူ႔ရင္ဘတ္ကို ေဆာင့္တြန္းၿပီးမတ္တက္ထရပ္လိုက္သည္။


"အာ့..ရွင္ကြၜန္မလက္ကို လႊတ္ေတာ့ေလ..နာတယ္.."


"မင္း..ဘာလို႔ငါ့ကို ပါး႐ိုက္ဖို႔လုပ္တာလဲ.."


သူ႔မ်က္လုံးေတြက လိပ္ျပာကိုသတ္ပစ္ေတာ့မဲ့အတိုင္းပါပဲလား။အေလွ်ာက္မေကာင္းရင္

အေထာင္းသက္သာဖို႔ရာ လမ္းျမင္ႏိုင္မယ္မထင္ဘူး။


"ရွင္..အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္ေနလို႔ ကြၜန္မႏႈိးဖို႔လုပ္တာေလ.."


"ဟ..အိပ္ေနတဲ့လူကိုႏႈိးတာ ပါး႐ိုက္စရာလိုလို႔လား.."


"အျခားလူေတြေတာ့မလိုေပမဲ့ ရွင့္အတြက္

လိုမယ္ထင္လို႔ေပါ့..."


"ဘာ.."


အခုခ်က္ခ်င္းထသတ္မလို မ်က္ႏွာေပးႏွင့္

ဆက္ကနဲထရပ္ၿပီး လိပ္ျပာအနားသို႔တိုးလာရာ လန႔္ၿပီး အေနာက္သို႔ လိပ္ျပာ ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္လိုက္မိသည္။


"ဟို..ရွင့္ကို‌ေအာ္ႏႈိးတာပဲ..ရမွမရတာ..အဲ့ေတာ့ပါး႐ိုက္ၿပီးႏႈိးရင္ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားယုံပဲရွိပါေသးတယ္..ဟဲ..ဟဲ.."


ေျပာင္စပ္စပ္လာလုပ္ျပေနသည့္ ေကာင္မေလးေၟကာင့္ သူေတာင္ေရာေယာင္ၿပီး ရယ္ခ်င္လာသည္။

ပါး႐ိုက္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားယုံကလဲ သူမလက္ကသူ႔ပါးကိုထိေနႏွင့္ၿပီ။

ၟကည့္ရတာ ဘယ္တည္းက သူ႔ပါးကို႐ိုက္ဖို႔အကြက္ေခ်ာင္းေနလဲမသိဘူး။


"မင္းသြားေတာ့..."


"ဟုတ္ကဲ့..."


လိပ္ျပာ႐ုံးခန္းအ၀သို႔ေရာက္ၿပီးခါမွ သိခ်င္ေဇာေတြျပင္းျပလာၿပီး သူ႔ဘက္သို႔လွည့္ၟကည့္လိုက္သည္။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူကလည္းလိပ္ျပာကိုလွမ္းၟကည့္ေနတာပါပဲ။


"ဟိုေလ..ညီမေလးဆိုတာ..ရွင့္ညီမေလးကိုေျပာတာလား..ရွင့္အိပ္ေနရင္းနဲ႔ ညီမေလး..

မသြားပါနဲ႔ဆိုၿပီး..ေအာ္သံၟကားလို႔.."


"ေနာက္တစ္ခါ..ငါ့အေၟကာင္းကို ဒီလိုလာမစပ္စုနဲ႔ မႀကိဳက္ဘူး..သြား!!!!..."


"ဟုတ္..ဟုတ္ကဲ့..သြားပါေတာ့မယ္.."


လိပ္ျပာကိုယ့္ထိုင္ခုံကိုျပန္ေရာက္ေတာ့မွ ရင္တုန္သြား၍ ေရတစ္ခြက္ေသာက္လိုက္ရသည္။

ဒါေလးေမးတာကို ျပဴးၿပဲၿပီးဒီေလာက္ေအာ္စရာလိုလို႔လား။

ၟကည့္ရတာ လိပ္ျပာမသိေသးတဲ့လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေတြ သူ႔ဆီမွာအမ်ားႀကီးရွိေနပုံပဲ။

ေတာ္ေတာ္ နားလည္ရခက္သည့္လူပင္။


#စာေရးသူ_ေဆာင္း‌ေငြ႕ေဝ

#ေဆာင္းေငြ႕ေဝရဲ႕၀တၳဳမ်ားPageမွတင္ဆက္သည္


🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋🊋


"ကိုယ္ကေတာ့ အသက္၂၄မွာ ကဲလို႔ေကာင္းတုံး😀

Comments

Popular posts from this blog

🊋အခန်း ၁ မှ အခန်း ၃ 🊋

🌿အခန်း ၁ မှ အခန်း ၄ 🌿

"သနပ်ခါးရနံ့လေးကြူကြူမွှေး" "အခန်း(၁) မှ အခန်း (၃)"